1393/2/11، جلد ۱۳، شماره ۴، صفحات ۳۴۰-۳۵۱
عنوان فارسی تاثير ترکيبی تمرين هوازی و مصرف β گلوکان جو بر قند خون و نيم رخ ليپيدی زنان مبتلا به ديابت نوع دو
چکیده فارسی مقاله مقدمه: فعاليت بدنی به‌همراه رژيم غذايی، پايه‌ای در درمان ديابت در نظر گرفته شده است. بنابراين پيشگيری و درمان ديابت با توجه به شيوه زندگی امروزه که با عدم تحرک، استرس و عادات غذايی نادرست همراه است، بسيار ضروری می‌باشد. هدف از پژوهش حاضر تعيين تاثير ترکيبی 12 هفته تمرين هوازی و مصرف بتاگلوکان جو بر قند و نيمرخ ليپيدی زنان ديابتی نوع دو بود. روش‌ها: 24 نفر از زنان مبتلا به ديابت نوع دو با ميانگين سنی 49 سال و دامنه قندخون بين 110-280 ميلی‌گرم بر دسی ليتر، به صورت هدفمند انتخاب، و پس از پُر کردن فرم‌های رضايت‌نامه، در اين مطالعه شرکت کردند. آزمودنی‌ها به سه گروه، کنترل (8 N=)، گروه تجربی ورزش و تغذيه (8 N=) و گروه تغذيه (8 N=) تقسيم شدند. گروه تجربی تغذيه، در طول دوره آزمون، روزانه يک عدد نان جو حاوی 4 گرم بتاگلوکان را به‌مدت 12 هفته مصرف کردند. گروه تجربی ورزش و تغذيه علاوه بر مصرف نان جو، در جلسات پياده‌روی پيشرونده با شدت 60-70% حداکثر ضربان قلب بيشينه شرکت کردند. اين برنامه با دو جلسه در هفته به‌مدت 20 دقيقه شروع و با يک روند افزايشی، به سه بار در هفته به‌مدت 60 دقيقه، پس از 12 هفته پايان يافت. گروه کنترل فعاليت منظمی انجام ندادند. متغيرهای اندازه‌گيری شده در اين تحقيق شامل قندخون، تری گليسيريد، کلسترول، LDL، HDL بود. به‌منظور تجزيه و تحليل اطلاعات از آمار توصيفی و استنباطی (آنوا) استفاده گرديد. سطح معناداری برای همه آزمودنی‌ها 05/0 در نظر گرفته شد. يافته‌ها: نتايج تحقيق، کاهش معناداری را در قندخون ناشتا در گروه ترکيب ورزش و تغذيه و گروه تغذيه در مقايسه با گروه کنترل نشان داد، در حالی که در تغييرات نيمرخ ليپيدی گروه‌های تجربی نسبت به گروه کنترل تفاوت معناداری مشاهده نشد (05/0P>). نتيجه‌گيری: به‌نظر می رسد ترکيب تمرين هوازی و مصرف بتاگلوکان، و يا مصرف بتاگلوکان به تنـهايی در رژيـم غـذايی می‌تواند سبب کاهش قندخون بيماران ديابتی نوع دو گردد. بنابراين بايد در پيشگيری و بخشی از فرآيند درمان ديابت، به اين عوامل توجه بيشتری نمود
کلیدواژه‌های فارسی مقاله تمرين هوازی, ديابت نوع دو, نيمرخ ليپيدی, قندخون, بتاگلوکان جو
عنوان انگلیسی THE EFFECT OF COMBINED AEROBIC EXERCISE AND BARLEY Β-GLUCAN ON LIPID PROFILE AND GLUCOSE BLOOD OF WOMEN WITH DIABET TYPE TWO
چکیده انگلیسی مقاله Background: Physical activity with diet and medication–considered fundamental in the treatment of diabetes. The aim of this study was to determine the effect of combined 12-week aerobic exercise and barley β glucan (BBG) on blood glucose and lipid profile in patients with type 2 diabetes. Methods: Twenty- four female volunteers (49±5 years) were selected, and after completion of questionnaires, were randomly divided into three groups; a) aerobic training with diet group (n=8), b) diet group (n=8) and c) control group (n=8). The diet group used one barley bread per day with 4 gram beta glucan during 12 week. The combined group participated in progressive walking training program with intensity of 60-70% of maximal heart rate; 2 to 3 times a week, 20 to 60 minutes in each session in addition to diet program. The variables measured included blood sugar, triglyceride, cholesterol, LDL, HDL. For data analysis ANOVA used to compare mean differences between groups. Results: Results indicated significant difference in blood sugar between control and experimental groups while non significant changes was observed in lipid profile. Conclusion: Aerobic exercise and BBG can decrease blood glucose in patients with diabetes; Therefore, it should be considered seriously as part of the treatment of these patients.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Aerobic exercise, Type 2 diabetes, Blood glucose, Lipid profile, Barley beta glucan.
نویسندگان مقاله 7186---7187---7188---
نشانی اینترنتی http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-83&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده General
نوع مقاله منتشر شده Research
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات