مقدمه: با توجه به روش خاص تغذيه در طی روزه‌داری، بررسی وضعيت متابوليسم پايه بدن در بيماران ديابتی از نظر توصيه‌های برنامه غذايي حائز اهميت است. هدف از اين مطالعه، بررسی تغييرات انرژی مصرفی در حال استراحت در بيماران ديابتی در ماه رمضان می‌باشد.
روش‌ها: اين مطالعه مورد- شاهدی بر روی 31 بيمار ديابتی نوع 2 (13 بيمار که در ماه رمضان روزه گرفتند و 18 بيمار که روزه نگرفتند) و 15 فرد غير ديابتی که در ماه رمضان روزه گرفتند، انجام گرفت. انرژی مصرفی در حال استراحت (REE)، نمايه توده بدنی (BMI) و فروکتوز آمين در هر 3 گروه در زمان‌های هفته‌ اول ماه رمضان، هفته‌ آخر ماه رمضان و يک هفته بعد از ماه رمضان اندازه‌گيری شود. HbA₁C نيز درهفته اول و يک هفته بعد از ماه رمضان اندازه گيري شد.
يافته‌ها: انرژي مصرفی در حال استراحت بين هفته اول و يک هفته پس از ماه رمضان در هر 3 گروه به طور معنی‌داری کاهش داشت. اين کاهش در بيماران ديابتی روزه‌گير 5/13% (002/0=P)، در بيماران ديابتی که روزه نگرفتند 2/10% (007/0=P) و در افراد غير ديابتی که روزه گرفتند 5/9% (007/0=P) بوده است. HbA₁C تنها در بيماران ديابتی که روزه نگرفتند، به طور معناداری کاهش يافت (008/0=P). تغييرات BMI در طول مطالعه در هيچ يک از گروه‌ها معنا دار نبود (9/0 =P).
نتيجه‌گيری: با توجه به اين مطالعه،کاهش REE در بيماران ديابتی و افراد غير ديابتی روزه‌گير، مستقل از اثر BMI وHbA₁C بوده و احتمالاً به دليل روزه‌داری می‌باشد. کاهش REE در بيماران ديابتی که روزه نگرفتند، می‌تواند ناشی از کاهش HbA₁C در آنها باشد. با توجه به کاهش REE در طول ماه رمضان، تنظيم برنامه غذايی در طول ماه رمضان و بعد از آن ضروری است.