مقدمه: براي حفظ وزن بدن، تعادل بين دريافت و مصرف انرژی روزانه ضروری می باشد. ميزان سوخت و ساز پايين بدن يا به عبارتی مصرف انرژی کمتر توسط بدن می تواند عاملی برای چاقي محسوب شود در حاليکه ارتباط بين ميزان متابوليسم استراحت (RMR) پايين و چاقی در مطالعات به وضوح مشخص نشده است و نتايج متناقضی در اين رابطه وجود دارد. هدف اين پژوهش، پی بردن به مقدار RMR در افراد چاق و افراد با وزن طبيعی و مقايسه بين اين دو گروه و همچنين بررسی ارتباط بين RMR و اجزای ترکيب بدن می باشد.
روش‌ها: افراد شرکت کننده در اين مطالعه مورد-شاهدی شامل 99 نفر افراد سالم غير سيگاری (52 فرد چاق به عنوان گروه مورد و 47 نفر با وزن طبيعی به عنوان گروه شاهد) بودند. اطلاعات آنتروپومتری (وزن، قد، دور کمر، دور باسن، نسبت دور کمر به باسن و ميانگين نمايه توده بدنی)، ترکيب بدن (توسط دستگاه امپدانس بيوالکتريک) و RMR (توسط کالريمتری غير مستقيم) در دو گروه اندازه گيری شد. کليه اندازه گيری ها در صبح و به صورت ناشتا صورت گرفت.
يافته‌ها: ميانگين نمايه توده بدنی (BMI) در گروه مورد بطور معنی داری بيشتر از گروه شاهد بود. مقدار RMR در گروه مورد بالاتر از گروه شاهد بود (001/0=P)، ولی پس از تعديل RMR برای توده چربي بدن ((FM و توده بدون چربی بدن (FFM) اختلاف معنی داری بين دو گروه وجود نداشت (484/0 P=). پس از انجام آناليز رگرسيون، FFM در کنار ساير متغيرها ارتباط مستقيم و معنی دار (001/0>P، 778/0r=) و دور کمر ارتباط معکوس و معنی دار (028/0P=، 27/0-r=) با RMR داشتند.
نتيجه‌گيری: در اين مطالعه تفاوتی در RMR افراد چاق و افراد با وزن طبيعی ديده نشد. در کنار ساير متغيرهاي تاثيرگذار، FFM و دور کمر بيشترين ارتباط را با RMR داشتند.