1385/6/10، جلد ۶، شماره ۲، صفحات ۱۸۳-۱۸۸

عنوان فارسی بررسی ارتباط سطح سرمی آديپونکتين با درصد توده چربی بدن و ميزان حساسيت به انسولين در مردان دارای اضافه وزن
چکیده فارسی مقاله

مقدمه: نقش آديپونکتين در تنظيم متابوليسم گلوکز، مقاومت به انسولين و اختلالات مرتبط با چاقی مورد توجه قرار گرفته است. مطالعه حاضر به منظور تعيين سطح سرمی آديپونکتين و ارتباط آن با درصد توده چربی بدن و حساسيت به انسولين در مردان دارای اضافه وزن ديابتی و غير ديابتی انجام شده است.
روش‌ها: مطالعه بر روی مردان دارای اضافه وزن ديابتی نوع 2 ( 20 نفر) و غير ديابتی ( 20 نفر) انجام شد. سطح سرمی آديپونکتين به روش ELIZA، FBS به روش گلوکز اکسيداز و انسولين ناشتا به روش Immunoreactive اندازه‌گيری شدند. درصد توده چربی بر اساس امپدانس بيوالکتريک تعيين شد. حساسيت به انسولين نيز بر اساس فرمول QUICKI محاسبه شد.
يافته‌ها: با وجود يکسان بودن تقريبی BMI در هر دو گروه، ميانگين درصد توده چربی در گروه ديابتی(87/2 ±55/26% )بدون وابستگی به سن به طور معناداری بالاتر از گروه غير ديابتی (64/2±93/22 %) بود (05/0P<). ميانگين آديپونکتين در گروه ديابتی ( µg /ml 53/3±77/7 ) کمتر از گروه غير ديابتی(µg /ml 03/0±13/8) بود، گرچه اين اختلاف از نظر آماری معنا دار نبود. بين آديپونکتين و درصد توده چربی ارتباط معکوسی مشاهده شد که از نظر آماری معنا دار نبود. از طرف ديگر ارتباط مستقيمی بين آديپونکتين و حساسيت به انسولين در گروه غير ديابتی مشاهده شد( 5/0+=r ؛ 04/0=P).
نتيجه‌گيری: پايين بودن سطح آديپونکتين در مردان دارای اضافه وزن ديابتی در مقايسه با مردان مشابه غير ديابتی، به علاوه ارتباط مثبت آديپونکتين با حساسيت به انسولين نشان دهنده اثر کاهش سطح اين هورمون در موارد مقاومت به انسولين و ديابت در مردان ايرانی دارای اضافه وزن است.

کلیدواژه‌های فارسی مقاله آديپونکتين، حساسيت به انسولين، توده چربي بدن، اضافه وزن

عنوان انگلیسی EVALUATION OF THE CORRRELATION BETWEEN ADIPONECTIN, PERCENT OF BODY FAT MASS AND INSULIN SENSITIVITY IN OVER-WEIGHT ADULT MEN
چکیده انگلیسی مقاله Background: Plasma concentration of adiponectin was found to play an important role in regulation of glucose metabolism, insulin resistance and conditions commonly associated with obesity. The aim of this study was to assess adiponectin level and its relation with percent of body fat mass and insulin sensitivity in over-weight men.
Method: This study was conducted on two groups of type 2 diabetic (n=20) and non-diabetic (n=20) overweight adult men. Serum level of adiponectin (ELIZA), FBS (GOD-PAP), fasting insulin (immunoreactive assay) and body fat mass (Bio-electric impedance) were measured. Insulin sensitivity was calculated using QUICKI.
Results: Diabetics had significantly higher mean of fat mass% than non-diabetics (26.55± 2.87% vs. 22.93±2.64; p< 0.05), despite fairly similar BMIs (27.7 kg/m2). Adiponectin concentration was lower in diabetics (7.77 ±3.53µg/ml) than non-diabetics (8.13 ± 0.03µg/ml); however, this difference was not statistically significant. The negative correlation between adiponcetin and fat mass didn't reach statistical significance. Adiponectin positively related with insulin sensitivity in non-diabetics (r= +0.5; p= 0.04).
Conclusion: Lower level of adiponcetin in diabetics than their non-diabetic counterparts. As well as the positive association of adiponectin with insulin sensitivity confirm the suggested role of decreased level of adiponectin in conditions such as insulin resistance and diabetes.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Adiponectin, Insulin sensitivity, Body fat mass, Overweight.

نویسندگان مقاله 7672---7673---7674---7675---7676---

نشانی اینترنتی http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-330&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده General
نوع مقاله منتشر شده Research
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات