|
|
1383/2/12، جلد ۳، شماره ۱، صفحات ۷-۱۱
|
|
|
| عنوان فارسی |
شيوع خودپادتنهای تيروييدی در کودکان و نوجوانان مبتلا به ديابت نوع ۱ در مشهد |
|
| چکیده فارسی مقاله |
مقدمه: ديابت شايعترين بيماری غدد درونريز در کودکان و نوجوانان محسوب میشود. شيوع بيماريهای خودايمنی تيروييد در کودکان و نوجوانان ديابتی بيشتر از جمعيت معمولی است و گواتر قابل لمس در 10 تا 20% و هيپوتيروييدی واضح در 1 تا 5% بيماران ديابتی گزارش شده است.
روشها: در اين مطالعه پادتنهای تيروييدی تيروپراکسيداز (Tpo-ab) و تيروگلوبولين (Tg-ab) و غلظت سرمی تيروتروپين (TSH) در 48 کودک و نوجوان ديابتی اندازهگيری و با يک گروه شاهد مورد مقايسه قرار گرفت. علاوه بر اطلاعات عمومی، معاينه اختصاصی از نظر وجود گواتر و نمودهای بالينی بيماريهای خودايمنی ديگر انجام میگرفت.
يافتهها: از تعداد 48 بيمار ديابتی، 12 بيمار اختلال خودايمنی تيروييد داشتند. در 10 بيمار Tg-ab، در 9 بيمار Tpo-ab و در 7 بيمار نيز هر دو آزمون مثبت بود. شيوع کلی پادتنهای تيروييدی در بيماران ديابتی 25% بود ولی در هيچکدام از افراد گروه شاهد اين پادتنها وجود نداشتند (006/0P=). از 12 بيمار با اختلال خودايمنی تيروييد سه بيمار هيپوتيروييدی داشتند و در گروه شاهد هيچ مورد هيپوتيروييدی مشاهده نشد (013/0=P).
نتيجهگيری: شيوع اختلال خودايمنی تيروييد در افراد ديابتی ارتباط واضحی با جنس، سن شروع ديابت، طول مدت ديابت و وضع کنترل قند خون نداشت. در نهايت ميزان بروز هيپوتيروييدی و اختلال خودايمنی تيروييد در کودکان و نوجوانان در اين مطالعه 25% و مشابه نتايج ساير مطالعات انجام شده بود و ما ارزيابی سالانه بيماران ديابتی از اين لحاظ را توصيه میکنيم.
|
|
| کلیدواژههای فارسی مقاله |
ديابت نوع 1، هيپوتيروييدي، پادتنهاي تيروييدي. |
|
| عنوان انگلیسی |
PREVALENCE OF THYROID AUTOANTIBODIES IN DIABETIC CHILDREN AND ADOLESCENTS IN MASHHAD |
|
| چکیده انگلیسی مقاله |
Diabetes mellitus is the commonest endocrine-metabolic disorder during the early years of life. As many as one in five of insulin-dependent diabetics may have thyroid antibodies in their sera, which is 2-20 times higher than the general population.
Methods: Tpo-ab, Tg-ab, TSH and HbAlC were measured in 48 children and adolescents with diabetes and compared with for sex/age-matched controls. Clinical data including sex, age at onset and duration of diabetes, family history and signs and symptoms of thyroid disorders were recorded. Statistical analysis was made using SPSS software.
Results: In diabetic group, twelve patients had positive thyroid autoantibodies; Tg-ab was positive in ten and Tp-ab was positive in nine and both were positive in seven patients. The prevalence of thyroid antibodies in our study was 25% and in the control group, nobody had thyroid antibodies (P=0.006). Of the twelve patients with autoimmune thyroid disorders, three had hypothyroidism.
Conclusion: The prevalence of autoimmune thyroid disorders was not influenced by sex, age, duration of diabetes or HbAlc level. On the whole, nearly one-fourth of diabetic patients had thyroid antibodies, and annual thyroid antibodies investigation for these patients is suggested.
|
|
| کلیدواژههای انگلیسی مقاله |
IDDM, Hypothyroidism, Thyroid antibody |
|
| نویسندگان مقاله |
7862---7863---7864--- |
|
| نشانی اینترنتی |
http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-449&slc_lang=fa&sid=fa |
| فایل مقاله |
فایلی برای مقاله ذخیره نشده است |
| کد مقاله (doi) |
|
| زبان مقاله منتشر شده |
fa |
| موضوعات مقاله منتشر شده |
General |
| نوع مقاله منتشر شده |
Research |
|
|
|
برگشت به:
صفحه اول پایگاه |
نسخه مرتبط |
نشریه مرتبط |
فهرست نشریات
|
