1383/2/12، جلد ۳، شماره ۱، صفحات ۳۵-۴۰

عنوان فارسی فراوانی‌ نسبی‌ عفونت‌ هليکوباکترپيلوری‌ در کودکان‌ ديابتی‌ مراجعه‌ کننده‌ به‌ مرکز تحقيقات‌ غدد و متابوليسم‌ اصفهان‌
چکیده فارسی مقاله

مقدمه: با توجه‌ به‌ حضور مجموعه‌ای‌ از عوامل‌ مختلف‌ مستعدکننده، افزايش‌ شيوع‌ عفونت‌ هليکوباکتر پيلوری‌ در بيماران ديابتی‌ محتمل‌ به‌ نظر می‌رسد. اين‌ مطالعه‌، با هدف‌ بررسی‌ شيوع‌ عفونت‌ فوق در کودکان‌ ديابتی‌ و مقايسه‌ آن‌ با گروه‌ شاهد‌ به‌ انجام‌ رسيده‌ است‌.
روشها: در يک‌ مطالعه‌ مقطعی‌، تعداد 75 بيمار ديابتی‌ 2ـ18 ساله‌ و به‌ همين‌ تعداد کودک‌ غيرديابتی‌ به‌عنوان‌ گروه‌ شاهد انتخاب‌ و هر دو گروه‌ از نظر سن‌، جنس‌ و وضعيت‌ اقتصادی-‌ اجتماعی‌ همسان‌ گرديدند. سپس‌ در تمامی‌ افراد مورد مطالعه‌، IgG ضد هليکوباکتر پيلوری اندازه‌گيری‌ و فراوانی‌ نسبی‌ عفونت‌ هليکوباکتر پيلوری‌ بر مبنای‌ آزمون‌ مذکور، مشخص‌ گرديد. در بيماران‌ ديابتی‌ با علائم‌ گوارشی‌ و سرولوژی‌ مثبت‌، آندوسکوپی‌ به‌ منظور تأييد نهايی‌ تشخيص‌ و مشخص‌ نمودن‌ موارد نيازمند درمان‌ انجام‌ شد.
يافته‌ها: شيوع‌ عفونت‌ هليکوباکتر پيلوری‌ در بيماران‌ ديابتی‌، 7/22% و در گروه‌ شاهد‌ 3/17% بود که‌ اختلاف‌ موجود، از نظر آماری‌ معنی‌دار نبود. از نظر متغيرهای‌ زمينه‌ای‌ مانند سن‌، جنس‌، سن‌ شروع‌ ديابت‌، تعداد ويزيت‌ طی شش ماهه‌ اخير، HbA1c و نياز به‌ انسولين‌ روزانه‌، تفاوت‌ معنی‌داری‌ بين‌ بيماران‌ ديابتی‌ آلوده‌ به‌ هليکوباکتر پيلوری‌ و افراد غيرآلوده‌، وجود نداشت‌. علائم‌ گوارشی‌ در کودکان‌ ديابتی‌ شايع‌تر از گروه‌ شاهد‌ بود ولی‌ شيوع‌ اين‌ علائم‌ در دو گروه‌ ديابتی‌ آلوده‌ و غيرآلوده‌، تفاوت‌ معنی‌داری‌ نداشت‌.
نتيجه‌گيری: چنين‌ به‌ نظر می‌رسد که‌ ابتلا به‌ ديابت‌ باعث‌ افزايش‌ شيوع‌ عفونت‌ هليکوباکتر پيلوری‌ در کودکان‌ ديابتی‌ نشده‌ است‌. با اين‌ حال،‌ برای‌ تعيين‌ اثر درمان اختلال‌ يادشده‌ در بهبود کنترل‌ قند خون‌ کودکان‌ ديابتی‌ نوع‌ 1، انجام‌ مطالعات‌ بيشتر ضرورت‌ دارد.

کلیدواژه‌های فارسی مقاله ديابت‌ نوع‌ 1، هليكوباكتر پيلوري، شيوع، كودكان‌

عنوان انگلیسی PREVALENCE OF HELICOBACTER PYLORI INFECTION IN TYPE 1 DIABETIC CHILDREN REFERRING TO ISFAHAN ENDOCRINE & METABOLISM RESEARCH CENTER
چکیده انگلیسی مقاله Increased prevalence of Helicobacter Pylori (HP) infection is a common feature in diabetics, which is attributable to the presence of diverse predisposing factors. In this study, the prevalence of HP infection has been investigated in type 1 diabetic children.
Methods: In a cross-sectional study, anti-HP antibody (IgG) was measured in 75 type 1 diabetics (aged 2-18 years) and the results were compared with 75 healthy children who were matched for age, sex and socio-economic status. In seropositive diabetic patients with gastrointestinal (GI) symptoms, gastroduodenoscopy was performed to establish the diagnosis.
Results: Sera were positive for anti-HP in 22.7% of diabetics versus 17.3% in controls (P>0.05). No significant difference was observable between seropositive and seronegative diabetic groups as regard to age, sex, age at onset of diabetes, number of outpatient visits during the last 6 months, HbAlc and insulin requirements. Gastrointestinal symptoms were more common in diabetics than the healthy controls; the prevalence of these symptoms, however, did not differ significantly between seropositive and seronegative diabetics.
Conclusion: The study indicated that type 1 diabetes is not associated with increased risk of HP infection. Further studies are required to investigate the impact of HP infection treatment on the glycemic control in diabetic children.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Type 1 Diabetes, Helicobacter Pylori, Prevalence, Children

نویسندگان مقاله 7882---7883---7884---7885---7886---7887---7888---7889---7890---

نشانی اینترنتی http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-453&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده General
نوع مقاله منتشر شده Research
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات