1384/2/11، جلد ۴، شماره ۳، صفحات ۷۵-۸۳

عنوان فارسی فراوانی ديابت نوع دو در ايران در سال ۱۳۸۰
چکیده فارسی مقاله

ديابت، بيماری متابوليک مزمنی است که منجر به صدمه به ارگان‌های مختلف فرد مبتلا و کاهش طول عمر وی می‌شود. اين بيماری به دليل افزايش سن جمعيت، افزايش رشدجمعيت، افزايش شيوع چاقی به علت کم‌تحرکی، مصرف بيشتر قندهای ساده وغذاهای با کالری بالا، شيوع فزاينده‌ای يافته است، به گونه‌ای که بر اساس پيش بينی سازمان جهانی سلامت، انتظار می‌رودکه تعداد بزرگسالان (20 ساله و بالاتر) دچار ديابت در سال 2025 ميلادی به 300 ميليون نفر برسد. با توجه به پراکندگی جغرافيايی بسيار متفاوت بيماری ديابت در جهان و عدم اطلاع دقيق از شيوع و بروز اين بيماری در ايران، بر آن شديم مدارک و منابع موجود در اين زمينه را ارزيابی مجدد نموده تا به برآورد روشنی در مورد شيوع ديابت در کشور دست يابيم.
روش‌ها: به دليل جمع آوری اطلاعات از يک نمونه‌ فراگير کشوری، نتايج مطالعه‌ی سلامت و بيماری در مورد شيوع موارد شناخته شده‌ ديابت، که در سال 1379 توسط مرکز ملی تحقيقات علوم پزشکی انجام گرفته است، مبنای محاسبه شيوع قرار گرفت. به منظور تعيين نسبت شيوع واقعی به شيوع موارد شناخته شده از ساير مطالعاتی که در مورد شيوع ديابت در کشور انجام گرفته بود استفاده شد. برای برآورد بروز، از مدل‌سازی اپيدميولوژيک استفاده شد.
يافته‌ها: بر اين اساس شيوع ديابت در سال 1380 در جمعيت بالاتر از 20 سال 67/4% يا 6/1 ميليون نفر برآورد شد. همچنين تخمين زده شد که در اين سال نزديک به صد هزار نفر به بيماری ديابت نوع 2 مبتلا شده‌اند.
نتيجه‌گيری: محدوديت اصلی اين مطالعه محدود بودن مطالعاتی است که برای برآورد نسبت شيوع واقعی به شيوع موارد شناخته شده مورد استفاده واقع شدند.

کلیدواژه‌های فارسی مقاله ديابت قندي، شيوع ، بروز

عنوان انگلیسی PREVALENCE OF DIABETES MELLITUS IN IRAN IN 2000
چکیده انگلیسی مقاله Background: Diabetes mellitus is one of the chronic metabolic diseases with several organ damages that dearese life span. Prevalence of known diabetes appears to be increasing in most countries, presumably due to increasing the prevalence of risk factors such as obesity, lower physical activity and improved diagnosis. WHO expect the number of adults (20 years and older) with diabetes rises up to 300 millions in 2025. In view of the worldwide geographic differences in diabetes and lack of documented informations about prevalence of diabetes in Iran, we assigned this study.
Methods: The base of our study for assessment of prevalence of diabetes in Iran was results of ״Health and Disease Study in Iran, 1999״. We used epidemiologic model (DisMod) for estimating the incidence of diabetes in Iran. Results: The prevalence of diabetes in over 20 years of Iranian population in 2000, was 1.6 million or 4.67%. Also it is estimated up to 100000 persons have been affected by type II diabetes.
Conclusion: The true limitation of our study was limitations of documents about estimated of proportion of true prevalence to prevalence of known diabetes.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Diabetes, Incidence, Prevalence

نویسندگان مقاله 7963---7964---7965---7966---

نشانی اینترنتی http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-407&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده General
نوع مقاله منتشر شده Research
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات