|
|
1384/11/12، جلد ۱، شماره ۳، صفحات ۲۱-۲۶
|
|
|
| عنوان فارسی |
بررسی ويژگیهای بالينی و اپيدميولوژيک (فاکتورهای مربوط به ميزبان) کودکان مبتلا به کالاآزار بستری شده در مرکز طبی کودکان درفاصلهی سالهای ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۲ |
|
| چکیده فارسی مقاله |
مقدمه و اهداف: کالاآزار مديترانهای بيماری مشترکی بين انسان و حيوانات است که در دستهی متازئونوزها قرار میگيرد (بيماری مشترکی که عامل آن درسير تکاملیاش نياز به حداقل يک ميزبان بیمهره دارد). درايران سگسانان به عنوان مخزن اصلی بيماری شناخته شدهاند و اکثر بيماران را کودکان 6 ماهه تا دو ساله تشکيل میدهند. اين مطالعه به منظور بررسی ويژگیهای بالينی و تغييرات همهگيرشناختی (Epidemiologic) بيماری در طی 12 سال اخير بر روی پروندههای بيمارستانی کودکان مبتلا به ليشمانيوز احشايی در بيمارستان مرکز طبی کودکان صورت پذيرفت.
روش کار: در مطالعهای که به صورت بررسی گزارش موارد (Case series) برروی 106 پرونده متعلق به بيماران مبتلا به کالاآزار بستری شده در فاصلهی سالهای 1382-1370 در بيمارستان مرکز طبی کودکان انجام گرفت، علاوه بر ثبت موقعيت جغرافيايی محل زندگی بيماران، فاکتورهای زمينهای، تظاهرات بالينی و آزمايشگاهی، پاسخ به درمان و عوارض داروی گلوکانتيم نيز ثبت شدند و در نهايت به آناليز توصيفی اطلاعات پرداختيم.
نتايج: بيشترين موارد بيماری مربوط به سال 1371 و کمترين موارد مربوط به سالهای 82 و 72 هستند. بيشترين موارد رجوع بيماری مربوط به فصل بهار بوده است. بيماری در ردهی سنی 48-12 ماه بيشتر مشاهده میشود و مراجعهی پسران مبتلا بيش از دختران است (1/82% به 9/17%) و از نظر شغل رئيس خانوار بيشترين مراجعات مربوط به طبقهی کارگر است. در بررسیهای آزمايشگاهی کم خونی، افزايش ESR و ترومبوسيتوپنی از واضحترين علائم به شمار میآيند و در تظاهرات بالينی تب، اسپلنومگالی و هپاتومگالی بارزترين نشانهها هستند. 83% بيماران بهبود يافته و 9/1% فوت کردهاند و موارد عود 1/15% بوده است. 8/52% بيماران در فاصلهی 2 تا 4 هفته درمان با گلوکانتيم سلامتی خود را باز يافتهاند و در مجموع عوارض داروی گلوگانتيم به صورت ميوکارديت، راش و استفراغ ناچيز قلمداد میشود. شهرهای خرمآباد، کرج و ساوه بيشترين موارد رجوع بيماران به بيمارستان را داشتند.
نتيجهگيری: نتايج حاصل بيانگر افزايش نسبت بيماری در جنس مذکر و تغييراتی در تظاهرات بالينی و آزمايشگاهی بيماری هستند؛ ليکن مهمترين دستآورد اين پژوهش علاوه بر شناسايی مناطق اسپوراديک در کشور، مطرح شدن احتمال بومی شدن بيماری در 4 منطقهی حاشيهی جنوبی سلسله جبال مرکزی، ساوه و شمالغربی استان قم، تمام خرمآباد و استان اردبيل است. شناسايی اين مناطق میتواند بيانگر تغيير مشخصات اپيدميولوژيک بيماری کالاآزار در کشور باشد و بذل توجه مسئولان برای کنترل بيماری در مناطق آندميک جديد را میطلبد. |
|
| کلیدواژههای فارسی مقاله |
کالاآزار،ویژگیهای بالینی،خصوصیات اپیدمیولوژیک،ایران |
|
| عنوان انگلیسی |
A Case Series Study on Clinical and Epidemiologic Aspects of Kala Azar in Patients Referred to the Children\'s Medical Center Since 1991 To 2003 |
|
| چکیده انگلیسی مقاله |
Background and Objectives: Kala azar is a parasitic disease which belongs to the category of metazoonoses (a communicable disease which requires at least to an invertebrate host), In Iran canines are major reservoir for it and most of patients are 6 months to 2 years old. The aim of this study was evaluation of the clinical and epidemiologic aspects of visceral leishmaniasis in patients visiting the Children Medical Center over the 12 past years.
Methods: This study used the hospital records of a case series of 106 kala azar patients hospitalized in the Children's Medical Center between 1991 and 2001. We extracted and analyzed data on geographical location, background factors, clinical and laboratory findings, response to treatment and Glucantimeâ side effects.
Results: The greatest number of cases was seen in 1992 and the smallest number in 1993 and 2003; the number of cases peaked in the spring. Most patients referred to the Center are aged 1 to 4 years, and there is a strong preponderance of males (82.1% vs 17.9%). The majority of these children came from families in which the breadwinner was a peasants or a laborer. Common laboratory findings included anemia, rising ESR titers and thrombocytopenia. The most striking clinical signs and symptoms were fever, splenomegaly and hepatomegaly. Eighty-three percent of the patients had shown clinical improvement, 1.9% had died and 15.1% had relapsed. Moreover, in 52.8% of cases, the disease was treated successfully with within 2 weeks; the incidence of Glucantimâ side effects was low. The cities of Khorramabad, Karaj and Saveh had produced the greatest numbers of cases.
Conclusions: Compared to other studies, our case series showed a higher proportion of male patients and a somewhat different clinical and laboratory profile. However, the most important achievement of this study was identification of major endemic foci in Ardabil province, northwestern parts of Ghom province, Khorramabad, and regions located south of the Alborz Mountains (e.g. Saveh |
|
| کلیدواژههای انگلیسی مقاله |
Kala azar,Clinical aspects,Epidemiological aspects,Iran |
|
| نویسندگان مقاله |
8658---8659---8660---8661--- |
|
| نشانی اینترنتی |
http://irje.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-193&slc_lang=fa&sid=fa |
| فایل مقاله |
فایلی برای مقاله ذخیره نشده است |
| کد مقاله (doi) |
|
| زبان مقاله منتشر شده |
fa |
| موضوعات مقاله منتشر شده |
General |
| نوع مقاله منتشر شده |
Research |
|
|
|
برگشت به:
صفحه اول پایگاه |
نسخه مرتبط |
نشریه مرتبط |
فهرست نشریات
|
