|
|
1384/12/10، جلد ۲، شماره ۳، صفحات ۴۱-۵۰
|
|
|
| عنوان فارسی |
بررسی الگوی اپيدميولوژيک استرسهای شغلی در مديران گروه صنعتی خودروسازی در ايران |
|
| چکیده فارسی مقاله |
مقدمه و اهداف: شواهد زيادی وجود دارد که مديريت را يکی ازمشاغل پر استرس معرفی میکند. به مسئلهی استرسهای شغلی در ميان مديران صنايع کمتر پرداخته شده است. هدف تحقيق، تعيين ميزان شيوع انواع استرسهای شغلی در مديران گروه صنعتی سايپا و نيز ارتباط اين استرسها با عوامل شغلی دموگرافيک، تعيين عوامل ايجادکنندهی استرسهای شغلی در مديران و عوارض ناشی از استرسهای شغلی بر سلامت و عملکرد آنان میباشد. روش کار: استرسهای شغلی مديران برای انواع عوامل استرسزا در محيط کار بر اساس معيارهای مختلف با استفاده از پرسشنامه خود تکميلی و در جلسات گروهی اندازهگيری و سنجيده شدند. در مجموع از تعداد 496 مدير واجد شرايط جهت اين مطالعه 440 نفر پرسشنامهها را تکميل کردند. در اين مطالعه از 12 ابزار سنجش استرس شغلی برای تعيين استرسهای شغلی مديران گروه صنعتی سايپا استفاده شد. استرسهای شغلی مديران برای انواع عوامل استرسزا در محيط کار بر اساس معيارهای مختلف، از جمله عوامل شغلی هم چون فشار زمان، ساعت کار و برنامهی زمانی، مديريت محيط کار، تصميمگيری در محيط کار، عوامل استرسزای مديريتی شامل عوامل ذاتی شغل، نقش سازمانی، توسعهی سازمان، ساختار و جو سازمانی، روابط با سازمان و تلاقی سازمانی با محيط خارج کار و ساير عوامل مانند شرايط کار، عوامل ارتباطی، عوامل مربوط به شغل، سازماندهی و تقابل امور خانه و محل کار تعيين شد.
نتايج: ميانگين سنی افراد مورد مطالعه 6/43 سال با انحراف معيار 3/7 سال و محدودهی 27 تا 65 سال بود. بهطور کلی بيش از 98% مديران مورد مطالعه خود را در معرض استرسهای شغلی میدانستند و ميزان شيوع استرس شغلی بهطور کلی معادل 5/49% بود. مهمترين عوامل استرسزای شغلی بين افراد مورد مطالعه به ترتيب استرس ناشی از تصميمگيری در کار(1/99%)، فشار زمان (3/97%)، ساعت کار و برنامهی زمانی (5/73%)، استرس ناشی از مديريت محيط کار (5/50%)، مشکلات استرسزای شغلی يا مديريتی اخير (1/21%)، و استرس ناشی از عوامل فيزيکی محيط کار (1/23%) بود. مديران حوزههای خدمات فنی / نگهداری - تعميرات، مهندسی و توليد بيشتر در معرض استرسهای شغلی بودهاند. شيوع استرسهای شغلی در افراد پايينتر در ردههای مديريتی بيشتر از سايرين بود و مديران جوانتر نيز بيشتر در معرض استرسهای شغلی بودند.
نتيجهگيری: نتايج اين تحقيق و مقايسهی آن با تحقيقات قبلی نشان داد که مديران بسيار بيشتر از ساير کارکنان در معرض استرسهای شغلی قرار دارند و ميزان شيوع استرس شغلی در مديران گروه سايپا نسبت به ساير جوامع بالاتر است. از آن جا که استرسهای شغلی مديران میتواند تأثيرات نامناسبی بر سلامت افراد و توليد در سازمان داشته باشد، لازم است به مسئلهی مورد پژوهش از طرف مديريت ارشد گروه توجه بيشتری شود و برنامهريزیهای مداخلهای مناسب در سطح سازمان و اقدامات موثر در سطح افراد برای کنترل و پيشگيری استرسهای شغلی در مديران مورد مطالعه صورت پذيرد. |
|
| کلیدواژههای فارسی مقاله |
مدیران،استرس شغلی،صنایع خودروسازی |
|
| عنوان انگلیسی |
Epidemiological Pattern of Job Stress among Managers of Car Manufacture Companies in Iran |
|
| چکیده انگلیسی مقاله |
Background & Objectives: Job stress is common among different groups of professionals. It might be regarded as a defensive reaction allowing the individuals to cope with negative inputs and risk factors. Because of the rise in the mass production of motor vehicles in Iran over the last 2 decades, many managers in the car industry describe their jobs as highly stressful. However, there have not been any studies in Iran on the pattern of job stress in these managers. The aim of this study was to outline the epidemiologic pattern of job stress among managers of car companies in Iran.
Methods: This study was carried out among 496 managers of car industry in Iran. Using 12 different instruments the job stress of subjects was assessed. The main domains employed to assess job stress were time pressure, scheduling and timing, management at work, decision-making at work, organizational roles, development and structure, communication at work, work condition, and interaction between work and home duties.
Results: The mean age of subjects was 43.6 years with 12.1 years of job experience (SD=7.7). All subjects were males and 95% were married. The prevalence rate of job stress among subjects was 49.5%. The top four stressors were from decision-making at work (99.1%), time pressure (97.3%), time-table and scheduling (73.5%), and management at work place (50.5%). The prevalence of job stress was more common among the managers of lower level, and the younger ones (P<0.001). However, there was no significant difference by marital status and educational attainments.
Conclusions: This study showed that the Iranian managers working at car manufacture companies are at a higher risk of job stress and its effects compared to other managers in developed countries. Job stress may play a part in making them vulnerable to illness. It should be recognize as a priority of occupational health in this community. Stress management and appropriate interventions needs to be employed to control the negative effects of job stress among this group of managers. |
|
| کلیدواژههای انگلیسی مقاله |
Managers,Job stress,Car-manufacturing industry |
|
| نویسندگان مقاله |
9198---9199---9200--- |
|
| نشانی اینترنتی |
http://irje.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-180&slc_lang=fa&sid=fa |
| فایل مقاله |
فایلی برای مقاله ذخیره نشده است |
| کد مقاله (doi) |
|
| زبان مقاله منتشر شده |
fa |
| موضوعات مقاله منتشر شده |
General |
| نوع مقاله منتشر شده |
Research |
|
|
|
برگشت به:
صفحه اول پایگاه |
نسخه مرتبط |
نشریه مرتبط |
فهرست نشریات
|
