ديپ بايت از جمله مشکلات کلينيکی است که به صورت اوربايت بيش از حد نرمال در قسمت قدامی فکين تظاهر می کند. مطالعات گوناگونی برای پی بردن به چگونگی اثرات بايت پلن و تغييراتی که در نتيجه آن به وجود می آيد صورت گرفته است. 14 مورد از 400 دانش آموز معاينه شده در يک دبيرستان که مشکل ديپ بايت داشنمد انتخاب شدند. شرايط کلی انتخاب مشتمل بر نداشتن پوسيدگي های سطوح پروگزيمال و از دست ندادن دندان های دائمی و سلامت نسوج نگه دارنده دندان بود .8 نفر در گروه مطالعه و 6 نفر در گروه کنترل  در نظر گرفته شدند. در گروه  معالجه برای تمام بيماران  پلاک ساده فک بالا با آرک لبيال و آکريل در قسمت کامی ساخته شد و فاصله اکلوژن ايجاد گرديد. از هر بيمار 4 راديوگرافی نيم رخ دو عدد قبل و دو عدد بعد از درمان تهيه شد. تمامی بيماران 14 ماه تحت نظر قرار گرفتند. پس از آناليز سفالومتری در بيماران گروه case اينتروژن در دندان های سانترال منديبل ديده ش و دندان های مولر بالا و پايين به طور معنی داری در اثر کاربرد بايت پلن elongation  پيدا کردند