| بيان مسأله: خصوصيات سطحی مواد سازنده بيس دنچرهای متحرک يکی از عوامل مهم در چسبندگی ميکروارگانيسمها بويژه کانديدا آلبيکنس به آنها میباشد. هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی ميزان چسبندگی کانديدا آلبيکنس بر روی مواد مختلف مورد استفاده در بيس پروتز (آکريل آکروپارس, آکريل مليودنت و سطوح صاف و خشن سيليکون مولو پلاستB) انجام شد. روش بررسی: در اين مطالعه تجربی, 7 قطعه از هريک از آکريلهای آکروپارس, مليودنت و 10 قطعه از سيليکون مولوپلاست B که يک سطح آنها خشن و يک سطح آنها صاف بود، تهيه شد؛ سپس اين قطعات در سوسپانسيونی از کانديدا آلبيکنس قرار داده شدند. پس از انجام شستشو, قطعات مورد آزمايش با آکريدين اورنج رنگآميزی و با ميکروسکوپ فلورسنت بررسی شدند. اطلاعات به دست آمده با استفاده از آزمونهای آماری آناليز واريانس يکطرفه و Post-Hoc از نوع دانکن تحليل گرديد. يافتهها: ميزان چسبندگی کانديدا به سطوح پرداخت نشده آکريليک و سطوح خشن سيليکون به طور معنی داری از سطوح پرداخت شده آکريليک و سطوح صاف سيليکون بيشتر بود (0001/0P<)؛ همچنين بين سطوح پرداخت شده آکريليک و سطوح صاف سيليکون تفاوت قابل ملاحظهای از نظر تجمع کانديدا ملاحظه نشد. نتيجهگيری: تفاوت ميزان چسبندگی کانديدا, به سطوح مختلف به علت خصوصيات توپوگرافی سطحی, شيميايی, فيزيکی و خاصيت هيدروفوبيک و تراوايی مواد فوق میباشد؛ بنابراين به حداقل رساندن خشونت سطحی بيس دنچر جهت جلوگيری از تجمع ميکروارگانيسمها اهميت ويژهای دارد. |