| بيان مسأله: آکريل ايرانی آکروپارس يکی از توليدات داخلی میباشد که در حال حاضر موارد کاربرد متعددی در ساخت پروتزهای دندانی دارد. يکی از مشکلات آکريلهای سرماسخت ايرانی تغييرات ابعادی آن است که به نظر میرسد از نمونه مشابه خارجی بيشتر باشد. اين مسأله در ساخت بيسهای موقت رکوردگيری و نيز تریهای قالبگيری محسوس میباشد. برای ساختن يک بيس رکوردگيری با کمترين تغييرات ابعادی با استفاده از آکريل سرماسخت آکروپارس به تحقيق بيشتری نياز است تا بتوان تکنيکی ارائه نمود که بيس ساخته شده، کمترين تغييرات ابعادی ناشی از پليمريزاسيون را نشان دهد. هدف مطالعه حاضر با هدف مشخصنمودن روشی که طی آن آکريلهای سرماسخت ايرانی کمترين انقباض را از نظر تغييرات ابعادی به دست آورند و در نتيجه بهترين تطابق بيس موقت را با کست حاصل نمايند, انجام شد. روش بررسی: در اين مطالعه تجربی و آزمايشگاهی، 40 رکورد بيس بر روی 40 کست استونی حاصل از يک مدل، ساخته شد و در چهار گروه ده تايی قرار گرفت. هر گروه با يک روش پليمريزاسيون، پليمريزه شد تا ميزان انقباض آنها در سه نقطه مشخص شود. برای پليمريزاسيون از روشهای زير استفاده گرديد: 1- پليمريزه شدن در محيط آزمايشگاه 2- پليمريزه شدن در زير يک لايه وازلين 3- پليمريزه شدن در محيط اشباع از مونومر 4- پليمريزه شدن در محيط آبيºC 100 (آب جوش) پس از سخت شدن کامل بيسهای رزينی، فاصله سه نقطه در لبه خلفی بيس (دو نقطه روی قله ريج و يک نقطه ميدپالات ) با کست به وسيله ميکروسکوپ نوری مدرج اندازه گيری شد. اطلاعات به دست آمده با آناليز واريانس و آزمون Post-Hoc از نوع دانکن تحليل شد. يافتهها: کمترين ميزان انقباض در روش پليمريزاسيون در محيط اشباع از مونومر و بيشترين انقباض در تکنيک آب جوش مشاهده شد ولی بين گروه محيط اشباع از مونومر و دو گروه ديگر تفاوت معنیداری وجود نداشت؛ همچنين بين سه روش ديگر تفاوت معنیداری مشاهده نگرديد. نتيجهگيری: در اين مطالعه، تغييرات ابعادی اکريلهای سرماسخت آکروپارس در محيط اشباع از مونومر با شرايط محيط آزمايشگاه و پوشش وازلين تفاوت آماری شاخصی نشان نداد ولی به لحاظ عددی نتايج بهتری حاصل گرديد و تطابق بيس و کست بيشتر بود؛ بنابراين شايد بتوان به عنوان راهی برای ساخت بيسهای موقت با تطابق بيشتر آن را پيشنهاد نمود. |