در طول سه دهه اخير روش المان محدود در تحقيقات دندانپزشکی بخصوص در رشته هايی مانند ارتدنسی، ايمپلنت، پروتز پارسيل، ترميمی و پروتز ثابت جايگاه ويژه ای يافته است. هدف از اين مطالعه بررسی توزيع تنش برشی (Shear Stress) روکش سرامومتال دندان سانترال بالا که با تراشهای مختلف شولدر بول، چمفر، شولدر و شولدر 135 درجه طراحی شده بودند، به روش المان محدود بود. به همين منظور چهار مدل روکش دندان سانترال بالا طراحی گرديد. مدلها به 51 المان به نحوی تقسيم شدند که 61 گره را تشکيل دادند. نيروی 200 نيوتن با دو راستای 45 و 20 درجه نسبت به محور طولی دندان اعمال گرديد و از نرم افزار Supper Sap جهت تحليل تنش استفاده گرديد. نتايج به دست آمده نشان داد که در هر چهار تراش، المان های پرسلنی ناحيه طوق تنش بيشتری را در مقايسه با لبه انسيزالی و قسمت ميانی روکش تحمل می کنند؛ همچنين تنش برشی در بيشتر المان های پرسلنی ناحيه لينگوال از المان های باکالی بيشتر است. با بررسی يافته ها می توان نتيجه گرفت که توزيع تنش در تراش شولدر 135 درجه، بخصوص در ناحيه طوق، مناسبتر از ساير تراشها است.