نتايج مطالعات قبلی نشان داده است که فرول و طول آن در مقاومت دندانهای روت کانال شده اثر دارد؛ اما در اين مطالعات به ضخامت نسج باقيمانده اشاره نشده است. هدف از اين تحقيق مقايسه توزيع تنش در دندانهای روت کانال شده با نسوج باقيمانده متفاوت در تاج است. جهت بررسی توزيع تنش، دو مدل از دندان سانترال بالا بازسازی شد. در يک مدل نسبت ضخامت نسج باقيمانده در تاج به ارتفاع آن يک روی يک و در مدل ديگر اين نسبت ½ در نظر گرفته شد. مدلها به 619 المان تقسيم شدند. نيروی 135 نيوتن به زاويه 135 درجه بر مدلهای دندانی اعمال گرديد. برای بررسی تنش از نرم افزار Nissa II استفاده شد. نتايج نشان داد که حداکثر تنش Vonmises در سمت باکال بين يک سوم ميانی و اکلوزالی پست وارد گرديد. مقدار اين تنش در نسج باقيمانده تاجی در مدلی با نسبت ارتفاع/ضخامت=يک روی يک (9.38 مگاپاسکال) بيشتر از مدل ديگر با نسبت ارتفاع/ضخامت=½ (6.99 مگاپاسکال) بود. اين مطالعه با توجه به اعمال بار استاتيک نشان می دهد که حفظ هر چه بيشتر ارتفاع نسج تاجی (عليرغم کمتر شدن ضخامت آن) در کاهش تنشهای وارده نقش بسزايی دارند.