يک دندان ثنايای ميانی بعد از يک دوره 8 روزه که در محيط خارج آلوئولی نگهداری شده بود، جايگزين گرديد. پس از تميز شدن کامل سطح ريشه، دندان برای 20 دقيقه در ژل فلورايد غوطه ور شد و سپس کانال دندان تميز و قبل از جايگزينی به وسيله گوتاپرکا پر شد. دندان به وسيله سيم و کامپوزيت به مدت 6 هفته اسپلينت گرديد. بيمار برای مدت 3 سال بعد از جايگزينی تحت نظر بود و از دندان وی راديوگرافی های دوره ای تهيه شد. تنها ميزان جزئی از تحليل سطحی خارجی در ناحيه پری اپيکال در راديوگرافی که بلافاصله قبل از برداشت اسپلينت تهيه شده بود، مشاهده گرديد و ميزان تحليل جايگزينی بعدی در حد قابل قبولی بود؛ بنابراين يک دوره خارج آلوئولی طولانی، حتی در شرايط خشک نيز نمی تواند علت موجهی برای جايگزين نکردن دندان باشد. دندانهايی که بعد از يک مدت خارج آلوئولی طولانی (حتی چند روز) جايگزين می شوند، می توانند برای مدت زيادی فانکشن داشته باشند و بنابراين درمان پروتزی را به تعويق اندازند؛ به علاوه بايد در نظر داشت که اين روش به عنوان يک درمان موقت تلقی می شود و جهت پيشگيری از مشکلات آتی ناشی از محدوديت استفاده از پروتز در سنين پايين و اثرات روانی ناشی از فقدان زيبايی پيشنهاد می گردد.