1385/3/11، جلد ۱۹، شماره ۳، صفحات ۳۵-۴۴

عنوان فارسی مقايسه برخی خصوصيات رزين‌های رستوريشن موقت Trim، Tempron، Acropars TRII وDuralay (Aria Dent)
چکیده فارسی مقاله

 زمينه و هدف: استفاده از رستوريشن‌های موقت، يکی از فازهای مهم درمانی در بيماران نيازمند پروتز ثابت می‌باشد. موادی که جهت ساخت اين گونه رستوريشن‌ها مورد استفاده قرار می‌گيرند، بايد دارای خصوصيات فيزيکی مطلوبی باشند. مطالعه حاضر با هدف ارزيابی برخی خواص فيزيکی رزين‌های Tempron، Trim، Duralay (آريادنت) و Acropars TRII از نظر استحکام خمشی (TS)، زمان سخت شدن (ST)، ميزان انقباض در هنگام پليمريزيشن (PS) و تغييرات دما در حين پليمريزيشن (TR) انجام شد.
روش بررسی: در اين مطالعه تجربی از چهار آزمون استفاده گرديد. در آزمون بررسی TS، از هر گروه از رزين‌ها، 5 نمونه هم اندازه مکعب مستطيل شکل تهيه شد. نمونه‌های مذکور در دستگاه اينسترون تحت اِعمال نيرو قرار گرفتند. پس از اِعمال نيرو توسط دستگاه اينتسترون بر نمونه‌های مزبور و وقوع شکستگی در آنها، ميزان TS محاسبه گرديد. در آزمون بررسی ST (در هر گروه 5 نمونه)، توسط دستگاه Gilmore needle، ميزان ST محاسبه گرديد. در آزمون بررسی PS، از هر گروه از رزين‌ها، 11 نمونه استوانه‌ای شکل تهيه و در مدت 24 ساعت ميزان انقباض ناشی از پليمريزيشن توسط ميکرومتر ديجيتالی محاسبه شد. در آزمون بررسی افزايش دمای ناشی از پليمريزيشن TR، پس از مخلوط نمودن پودر و مايع رزين (در هر گروه 8 نمونه)، توسط ترمومتر ديجيتالی به فاصله هر 10 ثانيه و به مدت 15 دقيقه، افزايش دما ثبت گرديد. از آناليز واريانس يک طرفه و آزمون Tukey HSD جهت تجزيه و تحليل داده‌ها استفاده و 05/0p به عنوان سطح معنی‌داری در نظر گرفته شد.
يافته‌ها: در آزمون بررسی TS، نمونه‌های رزين Trim صرفاً خم شده و دچار يک دفورميشن پلاستيک شدند، ولی شکستگی در آنها ايجاد نگرديد. در اين آزمون، دو گروه Tempron و Duralay (آريادنت) اختلاف آماری معنی‌داری نداشتند (5/0P=)، ولی Acropars TRII با دو رزين ديگر اختلاف معنی‌دار داشت و TS آن به طور قابل توجهی کمتر بود (01/0P<). در آزمون بررسی ST، اختلاف بين همه گروه‌ها معنی‌دار بود (01/0P<). کمترين ST مربوط به Acropars TRII (7 دقيقه) و بيشترين مربوط به Tempron (53/9 دقيقه) بود. در آزمون بررسی PS خطی، فقط اختلاف بين Trim و Acropars TRII معنی‌دار بود (01/0P<)، ولی بين بقيه گروه‌ها اختلاف معنی‌دار نبود (05/0P<). پس از 120 دقيقه، روند انقباض در Trim و Tempron تقريباً متوقف شده بود، ولی اين روند در دو رزين ‌ديگر به ميزان کم ادامه داشت. در آزمون بررسی افزايش دما حين ‌پليمريزيشن، اختلاف بين رزين‌ها معنی‌دار بود (05/0P<). متوسط بيشترين افزايش دما مربوط به Duralay و کمترين دما مربوط به Trim بود.
نتيجه‌گيری: در مطالعه حاضر، در مجموع رزين Trim بر بقيه رزين‌ها برتری داشت. Acropars TRII از نظر استحکام خمشی، ضعيفتر از بقيه بود و Duralay و Tempron به ترتيب بيشترين افزايش دما در هنگام پليمريزيشن را نشان ‌دادند.

کلیدواژه‌های فارسی مقاله رستوريشن موقت ؛ خصوصيات فيزيكي ؛ استحكام خمشي ؛ زمان سخت شدن ؛ انقباض خطي پليمريزيشن ؛ حداكثرافزايش دما

عنوان انگلیسی Comparison of some properties of four provisional restorations resin: Trim, Tempron, Acropars TRII &amp;amp;amp; Duralay (Aria Dent)
چکیده انگلیسی مقاله

Background and Aim: Use of provisional restorations is one of the important phases in the treatment of patients who need fixed prosthesis. Some physical properties are required for these materials. The purpose of this study was the comparison of some physical properties of 4 kinds of resins: Trim, Tempron, Duralay (Aria Dent) and Acropars TRII.

Materials and Methods: In this experimental study, transverse-strength (TS), setting time (ST), polymerization shrinkage (PS) and temperature rise (TR) during polymerization were tested. In transverse strength test, 5 samples of each resin were made. TS testing was done with an Instron testing machine. ST testing (5 samples in each group) was done with Gilmore needle. In PS test, 11 cylindric samples were prepared from each resin and the shrinkage was examined with digital micrometer (up to 24 hours). In TR test, after mixing the powder and liquid of resins (8 samples in each group), the temperature rise was recorded with 10 seconds interval (up to 15 minutes). Data were analyzed with one-way ANOVA and Tukey HSD tests with p<0.05 as the limit of significance.

Results: In TS test, all samples of Trim were bent and no fracture was observed, while Tempron and Duralay showed no significant difference. Both Tempron and Duralay revealed high significant difference with Acropars TRII (P <0.01). In ST test, the difference between groups was significant (P<0.01). The lowest ST was observed in Acropars TRII (7 min), and the highest in Tempron (9.53 min). In PS test, significant difference was observed between Trim and Acropars TRII (P<0.01). PS was completed after 120 min in Tempron and Trim groups. However, PS continued to increase in other groups. In TR test, the difference between groups was significant (P<0.05). Duralay showed the highest TR and the lowest was seen in Trim.

Conclusion: In this study, Trim showed better properties than other studied groups. Acropars TRII had the lowest strength. The highest temperature rise was recorded for Duralay and Tempron, respectively.

کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Provisional restoration,Physical properties,Transverse strength,Setting time,Linear polymerization shrinkage,Peak temperature rise

نویسندگان مقاله 16108---16109---16110---16111---

نشانی اینترنتی http://jdm.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-259&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده general
نوع مقاله منتشر شده Research
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات