1385/3/11، جلد ۱۹، شماره ۳، صفحات ۶۶-۷۵

عنوان فارسی بررسی ميزان جيوه ادرار دندانپزشکان شهر تهران و عوامل مؤثر بر آن
چکیده فارسی مقاله

زمينه و هدف:  دندانپزشکان به دليل مواجهه شغلی با آمالگام دندانی در معرض استنشاق بخار جيوه هستند که در صورت تجمع بيش از حد مجاز جيوه در بدن، سلامتی آنها به مخاطره خواهد افتاد. اندازه‌گيری جيوه ادرار روشی قابل اعتماد برای ارزيابی ميزان مواجهه با جيوه ناشی از آمالگام می‌باشد. مطالعه حاضر با هدف اندازه‌گيری جيوه ادرار دندانپزشکان شهر تهران و تعيين تأثير برخی عوامل شخصی و محيطی بر روی آن انجام گرفت.
روش بررسی: در اين مطالعه توصيفی تحليلی، 211 دندانپزشک از همه نقاط تهران (مرکز، شمال، جنوب، شرق و غرب) به صورت تصادفی در فاصله زمانی 1381-1383مورد بررسی قرار گرفتند. نمونه ادرار در روز مورد نظر گرفته شد و پرسشنامه‌ای محتوی سؤالات درباره مشخصات فردی مانند سن و سابقه کار، طرز کار با آمالگام، مشخصات محيط کار و وضعيت سلامت، تکميل گرديد. نمونه‌های ادرار با استفاده از روش اسپکتروفوتومتری جذب اتمی بدون شعله آناليز شد. برای تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمونهای ناپارامتريک کروسکال واليس، من ويتنی و Kendall's استفاده و 05/0p< به عنوان سطح معنی‌داری در نظر گرفته شد.
يافته‌ها: ميانگين جيوه ادرار دندانپزشکان 95/3 ± 1/3 ميکروگرم بر ليتر بود. بين ساعات کار در روز و جيوه ادرار و بين ساعات کار در هفته و جيوه ادرار همبستگی مثبت معنی‌داری وجود داشت (006/0P=). بين سن دندانپزشکان عمومی و ميزان جيوه ادرار، ارتباط معنی‌دار بود (008/0P=). بين جيوه ادرار و تعداد پرکردگيها و تعويضها در متخصصان ترميمی همبستگی معنی‌داری وجود داشت (039/0P=). بين جيوه ادرار و سابقه کار دندانپزشکان عمومی، ارتباط معنی‌دار بود (034/0P=). از نظر جيوه ادرار دندانپزشکان عمومی، بين کسانی که تعداد ترميمهای آمالگام موجود در دهان آنها کمتر يا مساوی با پنج عدد بود با کسانی که تعداد بيشتر از پنج عدد داشتند، تفاوت معنی‌داری وجود داشت (027/0P=). بين ميزان جيوه ادرار و نوع آمالگام مصرفی (کپسولی يا فله‌ای) ارتباط معنی‌داری وجود داشت (001/0P=). بين ميزان جيوه ادرار و ساير عوامل مورد مطالعه مانند نحوه خارج کردن جيوه اضافی، نگهداری آمالگام سفت شده، نگهداری آمالگام خام، وجود و عدم وجود تهويه ارتباط معنی‌داری مشاهده نشد.
نتيجه‌گيری: براساس يافته‌های اين مطالعه ميانگين جيوه ادرار دندانپزشکان شهر تهران از حد مجاز استانداردهای بين‌المللی (WHO-OSHA) کمتر بود که استفاده ازآمالگام‌های کپسولی و رعايت دقيق بهداشت جيوه در اين مسأله تأثير مستقيم دارد. با توجه به اين که افراد مورد مطالعه در اين تحقيق بيشتر دندانپزشکان شاغل در درمانگاه‌های دولتی و نيمه دولتی بودند، سطح بهداشت کلی و به تبع آن بهداشت جيوه در اين مراکز در حد قابل قبولی قرار داشت.

کلیدواژه‌های فارسی مقاله آمالگام دنداني؛ جيوة آمالگام؛ جيوة ادرار؛ آمالگام كپسولي

عنوان انگلیسی Evaluation of urine mercury level of dentists in Tehran and its influencial factors
چکیده انگلیسی مقاله

Background and Aim: Dentists are exposed to mercury from dental amalgam in their routine occupational practice. Excess exposure to mercury is harmful and the measurement of mercury content of urine is a reliable and valid assessment of the level of mercury exposure from dental amalgam. The aim of this study was the measurement of urine mercury in dentists of Tehran and assessment of some possible related factors.

Materials and Methods: This cross-sectional study was performed randomly on 211 dentists in all regions in Tehran city (center, north, south, west, and east) between 1381 and 1383. Dentists were asked to give a sample of urine in the day of visit and to complete a questionnaire consisting of variables such as age, working history, handling of amalgam, environmental parameters and general health situation. Urine samples were analyzed by cold vapour atomic absorption spectrophotometry. Data were analyzed by Kruskall Walis, Kendall and Mann Whitney tests, with p<0.05 as the limit of significance.

Results: The mean of urine mercury content in Tehran dentists was 3.1 (± 3.95) which was lower than the international TLV (Threshold Limit Value). There was a significant relation between urine mercury level and working hours per day (P=0.006). This relation was observed with working hours per week too (P=0.006). In general dentists, there was a positive relation between urine mercury and age (0.008) as well as the practicing years (P=0.034). A significant relation was found between urine mercury and the number of amalgam repairs and replacements in restorative specialists (p=0.039). There was a significant relation between the number of amalgam fillings in the mouth and urine mercury in general practitioners (p=0.027). The type of amalgam (predosed capsules or bulk powder) had a significant effect on the urine mercury content (P=0.001). There was no significant relation between urine mercury and other variables of the study such as the squeezing of triturated amalgam, storage method of residual amalgam, method of storing mercury and office ventilation.

Conclusion: Based on the results of this study, the mean urine mercury content of dentists of Tehran was below the international TLV. The use of precapsulated amalgams had significant effect on the urine mercury. Most of the dentists were working in public or semiprivate clinics, so it is concluded that the level of general hygiene and specially mercury hygiene in these centers seems to be acceptable.

کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Dental amalgam; Amalgam mercury,Urine mercury,Precapsulated amalgam

نویسندگان مقاله 16120---16121---16122---

نشانی اینترنتی http://jdm.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-263&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده general
نوع مقاله منتشر شده Research
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات