با توجه به نقش موثر باکتريهای موضعی موجود در دهان در اتيولوژی بيماريهای پريودنتال تلاشهای متعددی جهت استفاده از داروهای آنتی ميکروبيال جهت کنترل ميکروبهای عامل بيماريهای پريودنتال انجام شده است. يکی از موارد ضدميکروبی که مورد تائيد ADA بوده و بصورت دهان شويه جهت درمان ژنژيويت و کاهش پلاک ميکروبی استفاده می شود، کلروهگزيدين می باشد. کلروهگزيدين با اتصال و چسبندگی قوی به غالب نواحی دهان و آزاد شدن بطور آهسته باعث ايجاد محيطی ضدميکروبی مداومی می گردد که از طريق خاصيت باکتريوسيدال که بلافاصله بعد ازاستفاده دارو ايجاد می شود و خاصيت باکتريواستاتيک که در دراز مدت به وقوع می پيوندد منجربه کاهش پلاک و ساده شدن ساختار پلاک شده و در نتيجه منجر به کاهش ژنژيويت و کنترل بيماريهای پريودنتال می شود.