ادنتوما، ضايعه ای است که با منشا اپی تليالی و مزانشيمال و به دو شکل کامپاند و کمپلکس مشاهده می شود؛ سلولهای آن کاملا ديفرانسيه و بافت ايجاد شده توسط آنها (يعنی مينا، عاج، سمان و پالپ) کاملا تمايز يافته می باشد و با توجه به ارگانيزاسيون غير نرمال از بافتهای بالغ و نرمال اين ضايعه به نظر می رسد يک هامارتوم باشد تا يک نئوپلاسم واقعي؛ به دليل اين که اين ضايعه رايجترين تومورهای ادنتوژنيک را تشکيل می دهد؛ لذا اين مطالعه به منظور بررسی ميزان و انواع آن در بايگانی بخش آسيب شناسی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام گرفته است. از 57 مورد ادنتومای بررسی شده 31 مورد (5.42%) از نوع کمپلکس، 12 مورد از نوع کامپاند (21%) و 8 مورد از نوع کيستيک بود. متوسط سنی در اين ضايعه 25 سال بود؛ همچنين خانمها در 54.4% به اين ضايعه مبتلا شده بودند؛ فک پايين در 53% و در فک بالا 47% موارد درگير شده بودند؛ در 20 مورد ناحيه خلفی فک پايين و در 13 مورد ناحيه قدامی فک بالا به اين ضايعه مبتلا شده بودند. 12 مورد Impaction در اثر اين ضايعه ذکر شده بود؛ متوسط سنی در نوع کمپلکس، 27 سال بود و تفاوت قابل ملاحظه ای از لحاظ جنس در اين نوع وجود نداشت. اين ضايعه بيشتر قسمت خلفی فک پايين را درگير ساخته بود و همچنين متوسط سنی در نوع کامپاند 19 سال بود و خانمها کمی بيشتر از آقايان مبتلا شده بودند. ناحيه قدامی فک بالا شايعترين محل اين نوع بود. اين ضايعه همراه 5 مورد Impaction دندانی بود.