گونه های اکتينومايسز سهم بسزايی در ميکروفلور دهان (چينهای لوزه، پاکتهای پريودنتال، فضای بين دندانی و شيارها و نسوج لثه و غيره). دستگاه گوارش و نيز دستگاه ژنيتال دارند. اين جنس شامل باکتريهای گرم مثبت، بيهوازی يا ميکروآئروفيليک، غيراسيدفست، بی حرکت، کند رشد و متمايل به تشکيل رشته های ناپايدار است که به صورت باسيلهای کوتاه و منشعب شکسته می شوند. اين باکتريها از قدرت تهاجمی کمی برخوردارند و به عنوان پاتوژنهای فرصت طلب زمانی که سد دفاعی بدن فرو ريزد، به بافت نرم و گاهی سخت حمله می کنند و عفونت اکتينومايکوزيس را به وجود می آورند. هدف از اين مطالعه جداسازی گونه های اکتينومايسز و تعيين نقش آنها در عفونت پريودنتال می باشد. در اين مطالعه که به روش توصيفی انجام شد، صد بيمار مبتلا به عفونت پريودنتال مراجعه کننده به بخش پريودنتيکس دانشکده داندانپزشکی به عنوان جامعه آماری مورد بررسی قرار گرفتند. نمونه برداری به مدت شش ماه و با هدف جداسازی و مطالعه اکتينومايسزهای دهانی از پلاک ميکربی و پاکت پريودنتال انجام گرفت؛ ضمن اين که عمق پاکت پريودنتال در رابطه با جنس، گروههای سنی و مصرف سيگار نيز مورد بررسی قرار گرفت. جهت حذف عوامل مخدوش کننده و حصول نتايج بهتر و منطقی تر، شرايط زير برای ورود بيماران به مطالعه در نظر گرفته شد: - دارا بودن پاکت پريودنتال بيش از 3 ميليمتر در اطراف حداقل يک دندان. - مصرف نکردن هيچ نوع آنتی بيوتيک حداقل پانزده روز قبل از نمونهبرداری. - عدم ابتلا به هر گونه بيماری سيستميک. دراين بررسی سه نمونه مثبت شامل يک گونه اکتينومايسز ويسکوزوس و دو گونه اکتينومايسز نيوزلندی از بيماران با علائم ژنويويت و پريودنتيت به دست آمد. 54% از بيماران مراجعه کننده را زنان و 46% را مردان تشکيل می دادند. پراکندگی سنی بيماران بين 18 تا 57 سال و بيشترين تعداد بيماران (35%) در گروه سنی 31 تا 40 و کمترين تعداد (10%) در گروه سنی زير 20 سال بود.علت مراجعه 40% از بيماران، ناراحتی و خونريزی از لثه بود که زنان با 42.5% سهم کمتری داشتند.