EMD فعال کننده ساخت سمنتوم، ليگامان پريودنتال و استخوان در مرحله تکامل فوليکول دندانی است. بررسيهای هيستولوژيک نشان داده اند که کاربرد EMD موجب افزايش تشکيل سمان بدون سلول می گردد. سمان بدون سلول با الياف خارجی، به خوبی با عاج زيرين اتصال پيدا می کند. به نظر می رسد که EMD برای سلول ها به عنوان ماتريکس عمل می کند و موجب فراهم شدن محيطی مناسب برای تکثير و تمايز سلولها جهت بازسازی بافت می گردد. هدف از اين مطالعه بررسی هيستولوژيک اثربخشی EMD) Enamel Matrix Derivative) يا پروتئين ماتريکس مينا در روند Regeneration ضايعات پريودنتال می باشد. دراين تحقيق EMD در Surgical Defect دندانهای پرمولر چهار گوسفند بالغ مورد استفاده قرار گرفت؛ بدين منظور فلپ موکوپريوستيال در سمت باکال دندانها انجام شد. صفحه استخوانی باکال از مزيال تا ديستال و تا عمق 4 ميليمتر برداشته شد. پس از تراشيدن سمان ريشه با فرز و سپس اچينگ آن، از ماده EMD بر روی عاج اکسپوز استفاده گرديد و فلپ بخيه شد. در سمت قرينه دندانهای مذکور که به عنوان کنترل در نظر گرفته شد، همين عمليات ولی بدون اچينگ و استفاده از EMD انجام شد. پس از حدود 100 روز گوسفندها کشته شدند و آزمايشات هيستولوژيک به وسيله ميکروسکوپ نوری روی Block Section محدوده ای که تحت عمل جراحی قرار گرفت، انجام شد. نتايج نشان داد که در سمت تست بازسازی سمنتوم حدود 62.5% و بازسازی استخوان حدود 50-42.5% انجام شده بود؛ در حالی که در سمت کنترل بازسازی سمنتوم حدود 37.5% و بازسازی استخوان حدود 42.5%-32.5% بود؛ همچنين ميزان مهاجرت اپيکالی جانکشنال اپی تليوم در سمت کنترل حدود 10-8% بيشتر از سمت تست بود. نکته مهم اين است که در سمت تست سمان جديد کاملا به عاج زيرش چسبيده بود ولی در سمت کنترل يک شکاف (Gap) بين سمان تازه و عاج زيرين ديده می شد. اين نتايج بيانگر بهبودی وضعيت Regeneration در سمت تست به دنبال کاربرد EMD می باشد و به نظر می رسد استفاده از اين ماده شروع موفقی در درمانهای رژنراتيو ضايعات پريودنتالی باشد.