زمينه و هدف: اين مطالعه با هدف ارزيابی تأثير کاربرد دو نوع پرايمر روی بيس براکت، بر قدرت باند برشی (SBS) و نحوه شکست باند انجام گرفت. روش بررسی: در اين مطالعه 75 دندان کشيده شده پرمولر انسان به سه گروه مساوی تقسيم شدند؛ گروه 1 (کنترل): در اين گروه براکتها پس از آمادهسازی سطح مينا به روش معمول (اسيد اچ + پرايمر) توسط کامپوزيت لايت کيور Transbond XT باند شدند. گروه 2 (TX) : در اين گروه نيز براکتها شبيه گروه 1 به سطح مينا باند شدند، تنها با اين تفاوت که قبل از قرار دادن کامپوزيت، يک لايه پرايمر Transbond XT بر روی بيس براکت زده شد. گروه 3 (PL) : در اين گروه نيز قبل از قرار دادن کامپوزيت يک لايه پرايمر Transbond Plus روی بيس براکت زده شد. بعد از 24 ساعت آزمون قدرت باند برشی با سرعت کراس هد 5/0 ميلیمتر بر دقيقه انجام گرفت. در ادامه به کمک استريوميکروسکوپ مقادير (Adhesive remnant index) ARI و شاخص شکست کوهزيو محاسبه شد. نتايج قدرت باند برشی، توسط آزمونهای ANOVA و دانکن آناليز گرديد. نتايج ARI و شاخص شکست کوهزيو نيز، توسط آزمونهای کراسکال واليس و من ويتنی بررسی شد. يافتهها: قدرت باند برشی بين سه گروه از نظر آماری اختلاف معنیداری را نشان داد (001/0 P< ). بيشترين قدرت باند مربوط به گروه TX و کمترين مربوط به گروه PL بود. دو گروه کنترل و TX از نظر ARI تفاوت آماری معنیداری نداشتند (199/0 P= ). اين دو گروه از نظر شاخص شکست کوهزيو نيز اختلاف معنیداری نداشتند (093/0 P= ). گروههای کنترل و TX هر دو از نظر ARI و شاخص شکست کوهزيو دارای تفاوت معنیدار با گروه PL بودند (در تمامی مقايسهها 001/0 P< بود). نتيجهگيری: کاربرد پرايمر Transbond XT روی بيس براکت بر قدرت و نحوه شکست باند مؤثر بوده و سبب استحکام بيشتر باند شده است، در حاليکه کاربرد پرايمر Transbond Plus از استحکام باند کاسته است. |