بيان مساله: يکی از دلايل جراحی دندان عقل نهفته فک پايين، تاثير نهفتگی بر سلامت پريودنشيوم مولر مجاور است که به دليل تجمع پلاک، ايجاد التهاب حاد و مزمن، اثر مخرب دارد. هدف: در اين مطالعه وضعيت پريودنشيوم دندان مجاور دندان نهفته، قبل و بعد از جراحی مورد بررسی و مقايسه قرار گرفت.

روش بررسی: در مرحله اول از بين افرادی که به منظور جراحی دندان عقل نهفته به بخش جراحی دهان، فک و صورت دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران مراجعه کرده بودند، تعداد 30 نفر انتخاب شدند. اين افراد فاقد بيماری سيستميک بودند و دندان مولر مجاور آنها سالم بود. قبل از عمل، نسج پريودنشيوم مولر دوم مجاور، از نظر عمق پاکت (در 7 نقطه) و سطح اتصال لثه (در 3 نقطه) مورد بررسی قرار گرفت. راديوگرافی پری اپيکال مطابق استانداردهای موجود و به طور يکسان و مرتب برای تمام بيماران انجام گرفت؛ سپس تمام اقدامات فوق سه ماه بعد تکرار شد. يافته ها با استفاده از آزمون آماری Paired t مورد تحليل قرار گرفت.

يافته ها: يافته های اين بررسی اختلاف معنی داری را بين عمق پاکت قبل و بعد از عمل نشان داد؛ به عبارت ديگر عمق پاکت بعد از عمل کاهش يافت؛ بررسی اختلاف بين سطح اتصال لثه قبل و بعد از عمل، نشان دهنده کاهش سطح اتصال لثه بعد از عمل بود؛ همچنين ضايعه داخل استخوان آلوئول بعد از عمل بهبودی نشان داد.

نتيجه گيری: با توجه به محدوديتهای اين مطالعه، جراحی دندان عقل نهفته جهت پيشگيری از ايجاد مشکلات پريودنتال برای دندان مولر مجاور توصيه می شود.