هدف از اين تحقيق ارزيابی تغييراتی بود که در نيمرخ بافت نرم يک سوم تحتانی صورت متعاقب بيرون آوردن پرمولرها و رترکشن دندانهای انسيزور به وجود می آيد؛ به همين منظور سفالومتری لترال قبل و بعد از درمان 40 بيمار مونث، دارای مال اکلوژن Cl. II و Div.I (بيست و نه بيمار) و Bialveolar Protrusion (يازده بيمار) از آرشيو بخش ارتدنسی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، انتخاب شد. ميانگين سنی بيماران 18 سال و 10 ماه (با محدوده 24-15 سال) در شروع درمان بود. تمامی سفالومتری ها با استفاده از روش مرسوم و مورد تاييد Combination Analysis ارزيابی شدند. نتايج اين بررسی نشان داد که Tension لبها عامل بسيار موثری در نحوه پاسخگويی بافت نرم به درمان ارتدنسی می باشد؛ به طوريکه در بيماران دارای Lip Strain افزايش زاويه نازولبيال به صورت کاملا معنی داری بيشتر از گروه فاقد Lip Strain بود؛ همچنين از نظر افزايش ضخامت Vermilion لب بالا، اختلاف قابل توجهی بين دو گروه مورد مطالعه مشاهده شد و در افراد دارای Lip Strain، با در آوردن پرمولرها و Retraction دندانهای قدامی، Strain موجود در لبها حذف و يا کاهش يافت و ضخامت ناحيه Vermilion لب بالا افزايش نشان داد؛ همچنين شيب بردر تحتانی بينی در گروه دارای Lip Strain، با رترکشن انسيزورها کاهش يافت؛ در حالی که درگروه فاقد Lip Strain افزايش شيب اين ناحيه مشاهده شد.