تشخيص افتراقی بين پلئومورفيک آدنوما به عنوان شايعترين نئوپلاسم غده بزاقی از نظر تغييرات ريزبينی با دو نئوپلاسم شايع ديگر غدد بزاقی، آدنوئيد سيستيک کارسينوما و موکواپيدرموئيد کارسينوما دشوار و پيچيده می باشد. اين مطالعه با هدف مقايسه شدت رنگ پذيری بين پلئومورفيک آدنوما، آدنوئيد سيستيک کارسينوما و موکواپيدرموئيد کارسينوما در رنگ آميزی با PTAH و H&E و نيز ارتباط بين شدت رنگ پذيری با PTAH و درجه بدخيمی در موکواپيدرموئيد کارسينوما انجام شد. هفتاد و دو نمونه پارافينه شامل 24 مورد پلئومورفيک آدنوما، 24 مورد آدنوئيد سيستيک کارسينوما و 24 مورد موکواپيدرموئيد کارسينوما انتخاب و برشها با PTAH رنگ آميزی گرديدند. شدت رنگ پذيری به طور کلی و شدت رنگ پذيری هسته و سيتوپلاسم سلولهای تومورال تعيين و با نتايج حاصل از روش رنگ آميزی H&E مقايسه گرديد. در تحليل نتايج، از آزمونهای Kruskal-Wallis و Wilcoxon signed ranks استفاده شد. مدل Logistic برای بدست آوردن نسبت احتمال خوش خيم يا بدخيم بودن تومور با استفاده از شدت رنگ پذيری هسته و سيتوپلاسم سلول های تومورال و سن بيمار ارائه شد. در اين مطالعه، بين شدت رنگ پذيری هسته سلول های تومورال در پلئومورفيک آدنوما و نيز بين شدت رنگ پذيری در سيتوپلاسم سلولهای تومورال در آدنوئيد سيستيک کارسينوما در دو روش رنگ آميزی، تفاوت معنی داری مشاهده گرديد، اما در ساير موارد ارتباطی ديده نشد. از طرف ديگر، بين شدت رنگ پذيری کلی، هسته و سيتوپلاسم سلول های تومورال و نوع تومور ارتباط آماری معنی داری بدست آمد. بين درجه بدخيمی موکواپيدرموئيد کارسينوما و شدت رنگ پذيری کلی، شدت در هسته و سيتوپلاسم سلول های تومورال ارتباطی ملاحظه نشد. در مدل Logistic ارائه شده معلوم شد ارتباط مستقيمی بين بدخيم بودن تومور با سن بيمار و شدت رنگ پذيری هسته سلول های تومورال وجود دارد ولی شدت رنگ پذيری سيتوپلاسم سلول های تومورال و بدخيم بودن تومور با هم نسبت معکوس داشتند. يافته ها نشان داد که اين دو روش رنگ آميزی نتايج تقريبا مشابهی دارند ولی PTAH در تشخيص افتراقی ضايعات مورد نظر موثر و مفيد می باشد.