1385/7/9، جلد ۱۹، شماره ۴، صفحات ۳۲-۳۹

عنوان فارسی تأثير روشهای آماده کردن سطح مينا بر استحکام باند براکت ارتودنسی
چکیده فارسی مقاله زمينه و هدف: با معرفی مواد مختلف ترميمی چسبنده به مينا و عاج، روشهای مختلفی برای افزايش پليمريزيشن و استحکام پيوند برشی اين مواد ارايه شده است. مطالعه حاضر با هدف ارزيابی تأثير استفاده از يک آغازگر خود ‌اچ کننده بر استحکام پيوند برشی براکت‌های ارتودنسی و تعيين نوع شکستbracket/adhesive  انجام شد.

روش‌ بررسی: در اين مطالعه تجربی آزمايشگاهی، براکت‌ها مطابق با يکی از روشهای زير طبق دستور کارخانه سازنده، به 36 دندان پيشين گاو متصل شدند.

گروه 1: سيستم چسباننده چند مرحله‌ای رايج (12 نمونه)

گروه 2: سيستم آغازگر خود ‌اچ کننده (12 نمونه)

گروه 3: اسيد فسفريک 37% + سيستم آغازگر خود ‌اچ کننده (12 نمونه)

نمونه‌ها به وسيله دستگاه يونيورسال (Instron-Canton-Mass) تا مرحله شکست، بارگذاری شدند. جهت مقايسه استحکام پيوند برشی گروه‌ها با يکديگر از آزمون آناليز واريانس ANOVA و برای بررسی و مقايسه درجات ARI (Adhesive Remnant Index) بين گروه‌ها از آزمون کروسکال واليس استفاده و 05/0p< به عنوان سطح معنی‌داری در نظر گرفته شد.

يافته‌ها: ميانگين استحکام باند برشی بر حسب مگاپاسکال برای گروه‌های 1، 2 و 3 به ترتيب 2/4 ± 7/11، 4/4  ±5/10 و 8/4 ± 9/10 بود که تفاوت معنی‌داری بين سه گروه نشان نداد (800/0P=). درجه‌های ARI که نشان‌دهنده ميزان مواد رزينی باقيمانده بر روی مينا بود، تفاوت آماری معنی‌داری بين گروه‌های مورد مطالعه نشان نداد (554/0P=).

نتيجه‌گيری: نتايج اين مطالعه آزمايشگاهی نشان داد، استفاده از آغازگر خود اچ‌ کننده، می‌تواند جايگزين روشهای سنتی کاربرد اسيد فسفريک به منظور آماده‌سازی سطح قبل از عمل اتصال در ارتودنسی باشد.

کلیدواژه‌های فارسی مقاله آغازگر خود اچ‌ کننده،براکت،اسید فسفریک،مینای گاو

عنوان انگلیسی Effect of different methods of enamel conditioning on bond strength of orthodontic brackets
چکیده انگلیسی مقاله

Background and Aim: With the introduction of different bondable restorative materials in dentistry, various methods have been suggested to enhance the polymerization and shear bond strength of these materials. The aim of this study was to determine the effects of different methods of enamel conditioning on bond strength of orthodontic brackets and on the bracket/ adhesive failure mode.

Materials and Methods: In this experimental in vitro study, brackets were bonded to thirty-six bovine incisor teeth with different protocols according to the manufacturer's instructions as follows: Group 1: conventional multistep adhesive (n=12); Group 2: self-etching primer system (n=12); Group 3: acid+self-etching primer system (n=12). Specimens were loaded in a universal testing machine (Instron, Canton and Mass) and the mode of failure was recorded. Data were analyzed by ANOVA and Kruskall-Wallis tests with p<0.05 as the limit of significance.

Results: The mean shear bond strength was 11.7 ± 4.2, 10.5 ± 4.4, and 10.9 ± 4.8 MPa for group 1, 2, and 3 respectively. There was no significant difference in bond strength among the three groups (P=0.800). No significant difference was observed among the three groups with respect to residual adhesive on the enamel surfaces (P=0.554).

Conclusion: Based on the results of the present study, the use of self-etching primers may be an alternative to conventional phosphoric acid pre-treatment in orthodontic bonding.

کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Self-etching primer,Bracket,Bovine enamel

نویسندگان مقاله 16646---16647---16648---16649---

نشانی اینترنتی http://jdm.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-247&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده general
نوع مقاله منتشر شده Research
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات