در اين تحقيق کلينيکی و پاراکلينيکی که بمدت پانزده ماه بطول انجاميد از بين مراجعين به مطب شخصی خود ابتدا 83 نفر بعنوان منتخبين اوليه تعيين گرديدند که با در نظر و بکار گرفتن شرايط مخصوص و مدونی که از قبل تعيين شده بودند به 32 نفر تقليل يافتند و انتخاب شدگان اصلی محسوب گرديدند که در مجموع شامل 18 نفر پسر در گروه سنی 11-6 سالگی و 14 نفر دختر در گروه سنی 9-5.5 سالگی قرار گرفتند. بمنظور انجام هر چه دقيقتر اين تحقيق کليه ضوابط لازمه کلينيکی و پاراکلينيکی مشروحه در متد و متريال تهيه و با استفاده از روشهای علمی مسير دقيقا ارزشيابی گرديدند و در نهايت چنين نتيجه شد. چنانچه زبان از نظر حجم و فانکشن غير نرمال باشد ايجاد ناهنجاريهای دنتواسکلتال خواهد نمود. حتی اگر فاکتور اتيولوژيکی ديگری در اين امر شرکت نداشته باشد به همين جهت آن بعنوان يک فاکتور اتيولوژيکی مهمی در مورد ايجاد ناهنجاريهای دندانی اسکلتی بشمار می آيد که در عين حال نيز قادر است کلا عوارض جانبی در ساختمان آناتوميکی و فعاليتهای فيزيولوژيکی حفره دهان و اطراف آن بوجود آورد. در اثر عدم توجه به اهميت آن چه بسا درمانهای انجام شده ارتودنسی با شکست روبرو می شوند بنابراين علاوه بر آن می توان آنرا بعنوان يک فاکتور مهم در موضوع ريلپس بشمار آورد. در ضمن نمی توان گفت که حجم زبان همواره مکمل نيروهای صادره از آن است و يا بالعکس، زيرا ازدياد فانکشن يا حجم و رشد زياد آن حتی به تنهايی می تواند ايجاد ناهنجاريهای دندانی يا اسکلتی و يا حتی دندانی اسکلتی نمايد.