سلامتی فردی که در منطقه فاقد آب حاوی فلوئور زندگی می نمايد، ممکن است از طريق فلوئور دريافتی از غذا، نوشيدنيها، خمير دندان و محصولات دندانپزشکی به مخاطره بيفتد. فلورايد در دهان شويه، خمير دندان، آب ميوه و غذاهای کنسرو، ظروف تفلون به کار رفته و يکی از راههای ورود فلورايد به آب، از طريق کودهای شيميايی، صنايع آلومينيوم، حشره کش ها، آفت کش ها، علف کش ها و ضد قارچ هايی است که برای ميوه و سبزيجات بکار می رود و آلودگی محيطی به فلورايد را بوجود می آورد. برخی عوارض دريافت مزمن فلورايد بيش از حد شامل مواردی چون: کاهش ميزان هموگلوبين، اختلالات معده و روده، از دست دادن دندانها در سن جوانی، استئوفلوئوروز، افزايش شکستگی لگن در سالمندان، استئواسکلروز، استئوپروز، فرم خاصی از آرتريت و انکيلوز مفصلی، استئومالاسی متافيزيال، ساختمان ضعيف دندانها و Mottling آنها، اختلال ترشح انسولين و آزمايش تحمل گلوکز، کاهش قدرت تغليظ ادرار، اختلالات سيستم ايمنی، آسيب ژنتيک و کانسر، اختلالات يادگيری و کاهش ضريب هوشی (IQ)، اختلالات عملکرد تيروئيد و ... می باشد. در اين مقاله به عوارض ناشی از دريافت بيش از حد فلوئور و راههای پيشگيری و تشخيص آن پرداخته شده است.