ايمپلنتهای دندانی امروزه به عنوان روشی جهت جايگزينی دندانهای از دست رفته، رواجی روزافزون يافته اند. در اين راستا در جهت بهبود خواص اين ايمپلنتها و ارتباطی مناسبتر با استخوان در برگيرنده آنها تحقيقات فراوانی در حال انجام است. اين مطالعه به منظور دستيابی همزمان به دو هدف بهبود مقاومت خوردگی ايمپلنت فلزی و تامين سازگاری زيستی مطلوب از يکسو و همبندی با استخوان، تامين پيوند زيستی و کاهش زمان درمان از سوی ديگر انجام شد. فولاد زنگ نزن 316 ال، آلياژ کبالت-کرم-موليبدن (وايتاليوم) و تيتانيوم خالص تجارتی، به عنوان زير لايه فلزی ايمپلنت انتخاب گرديد و هيدروکسی آپاتيت با تکنيک پاشش پلاسمايی بر روی آنها پوشش داده شد؛ سپس پوشش نوين کامپوزيت هيدروکسی آپاتيت-تيتانيوم طراحی و تهيه گرديد؛ به همين منظور، پوشش هيدروکسی آپاتيت پاشش پلاسمايی شده بر روی تيتانيوم رسوب فيزيکی بخار شده که روی زير لايه فولاد زنگ نزن قرار گرفته بود، نشانده شد. مشخصه يابی و ارزيابی پوشش نوين کامپوزيت هيدروکسی آپاتيت-تيتانيوم، با استفاده از تکنيکهای پراش پرتوايکس (XRD)، ميکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) و طيف سنجی توزيع انرژی پرتوايکس (EDX) انجام شد و رفتار خوردگی ايمپلنتهای بدون پوشش و با پوشش با اجرای آزمونهای الکتروشيميايی ارزيابی گرديد تا تاثير پوششها بر رفتار خوردگی ايمپلنت به عنوان شاخص اساسی سازگاری زيستی تعيين شود. نتايج نشان داد که در بين زير لايه های بدون پوشش، تيتانيوم خالص تجارتی از بالاترين مقاومت خوردگی در محلولهای فيزيولوژيکی برخوردار است و فولاد زنگ نزن در پايين ترين رده قرار دارد. اين رده بندی مستقل از نوع محلول فيزيولوژيکی است. پوشش هيدروکسی آپاتيت پاشش پلاسمايی شده، چگالی جريان خوردگی هر يک از سه نوع زير لايه فلزی را کاهش ميدهد ولی رده بندی مقاومت خوردگی آنها تغييری نمی کند. اين پوشش همانند يک مانع مکانيکی روی زير لايه عمل می کند ولی قادر نيست به طور کامل از برهمکنش فلز و محيط جلوگيری کند. پوشش نوين کامپوزيت هيدروکسی آپاتيت-تيتانيوم بر روی فولاد زنگ نزن، سبب بهبود مقاومت خوردگی می شود و چگالی جريان خوردگی را کاهش می دهد. چگالی جريان خوردگی فولاد زنگ نزن با پوشش کامپوزيتی معادل چگالی جريان خوردگی تيتانيوم با پوشش هيدروکسی آپاتيت است و اين پديده نيز مستقل از نوع محيط می باشد. يافته های اين مطالعه همچنين نشان داد که پوشش کامپوزيتی می تواند اهداف کاملا متمايز را همزمان حاصل نمايد و تلفيق آن با فولاد زنگ نزن 316 ال، جهت ساخت و تهيه ايمپلنتهای دندانی، ضمن تامين سازگاری زيستی. ترويج رشد استخوان، پيوند با بافت و تثبيت بيولوژيکی، می تواند مزايای کاهش هزينه و سهولت تهيه مواد و اجزای سازنده را نيز در برداشته باشد.