فعاليت عمده معاونت پژوهشی دانشگاه نظارت بر به اجرا درآوردن طرحهای تحقيقاتی با کمک و استفاده از توان هيات علمی است. اجرای طرحهای تحقيقاتی در برخی موارد با عدم دستيابی به اهداف و اجرای کامل آنها مواجه می شود. هدف از اين پژوهش تعيين ميزان و علل شکست طرحهای تحقيقاتی از بدو تاسيس دانشگاه علوم پزشکی تهران تا سال 1379 می باشد. مطالعه به صورت مورد-شاهدی انجام پذيرفت که در آن 70 طرح مختومه شده با 71 طرح خاتمه يافته مورد مقايسه قرار گرفتند. برای تمامی پرونده ها، پرسشنامه طرح تکميل و اطلاعات به دست آمده وارد نرم افزار شد و تجزيه و تحليل داده ها انجام پذيرفت. انواع مطالعات، محل اجرای طرح، نوع طرح از نظر روش، رتبه علمی مجريان طرح و مدت زمان پيش بينی شده در طرحها از جمله عواملی بودند که در شکست طرحهای موثر بوده اند و عوامل تعدد مجريان، سابقه کار تحقيقاتی و داشتن موقعيت اجرايی مجری در شکست طرحها موثر نبوده است. بيشترين علت مختومه شدن طرحها عدم پيگيری مجری بوده است. شورای پژوهشی در هنگام تصويب طرح بايد به پيش بينی های زمانی و مالی طرحها توجه نمايد و واقعی بودن آنها را به عنوان يک عامل مهم در خاتمه يافتن طرحها در کنار روش کار صحيح در نظر بگيرد.