| بيان مسأله: دستيابی به سلامت دهان و دندان يکی از مهمترين اهداف پيشگيری در دندانپزشکی است و تحقق اين امر در گرو ارتقای آگاهی و نگرش مردم است. از جمله افرادی که نقش مهمی در اين زمينه ايفا میکنند، کارکنان بهداشتی شاغل در نظام شبکههای بهداشتی، درمانی کشور میباشند و آگاهی و نگرش آنان میتواند تأثير مستقيمی بر جامعه تحت پوشش خود داشته باشد. هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی ميزان آگاهی و نگرش کارکنان بهداشتی استان قم درباره سلامت دهان و دندان انجام شد. روش بررسی: در اين مطالعه توصيفی و مقطعی، آگاهی و نگرش همه کارکنان شاغل در مراکز بهداشتی، درمانی، خانههای بهداشت و پايگاههای بهداشتی استان قم (187 نفر) مورد بررسی قرار گرفت. اين مطالعه با استفاده از پرسشنامهای انجام شد که شامل 10 سؤال در مورد آگاهی و 10 سؤال در مورد نگرش بود که توسط افراد مورد مطالعه تکميل گرديد. اطلاعات به دست آمده با استفاده از آزمونهای ANOVA و مقايسه چندگانه Tukey و همبستگی مورد تحليل قرار گرفت. يافتهها: در اين بررسی، ميزان آگاهی زنان نسبت به مردان بالاتر بود و آزمون آماری اين اختلاف را معنیدار نشان داد (05/0P<)؛ بين ميزان آگاهی افراد با ميزان تحصيلات آنان نيز ارتباط معنیداری وجود داشت و کارکنان با تحصيلات بالاتر آگاهی بهتری داشتند (05/0P<)؛ بين آگاهی افراد، سن و سابقه خدمت آنان ارتباط معنیداری وجود داشت (05/0P<)؛ در مجموع ميزان آگاهی و نگرش کارکنان بهداشتی استان قم درباره سلامت دهان و دندان در حد قابل قبولی تلقی گرديد. نتيجهگيری: ميزان آگاهی و نگرش کارکنان بهداشتی در حد قابل قبولی بود ولی در حد مطلوب نبود و استمرار دورههای آموزشی و بازآموزی کاملاً ضروری به نظر میرسد. |