در اين تحقيق عملی، جداکننده های ارتدنسی (Seprator) از جنس و شکلهای مختلف انتخاب شدند و آزمايش های مفصل ميکروبشناسی برای شناختن نوع ميکروبهای تجمع يافته انجام شد. تعداد بيماران 12 نفر بودند که به علت حجم بسيار زياد کارهای انجام شده امکان بررسی بيشتری از نظر تعداد بيماران نمی داد. از تحقيقات انجام شده چنين معلوم شد که جداکننده های از جنس الاستيک Elastic در درجه اول و جداکننده های از نوع Brass Wire در درجه دوم از نظر تجمع بيشتر ميکروبهای هوازی و بی هوازی می شوند و در اين امر شکل و جنس سپاراتورها و سرعت عمل جداکننده ها در هنگام جدا کردن دندانها و موقعيت و محل نصب سپاراتورها نيز موثر است. اين پديده در مشاهدات کلينيکی نيز کاملا مشهود است بدين ترتيب که در مجاورت محل نصب اين دو سپاراتور بخصوص نوع الاستيک علائم آماس و تورم حاد لثه و درد کاملا واضح است. همچنين سپاراتور Brass Wire از اين نظر بهترين شناخته شد که چون موجب تجمع کمتر ميکروبها شده و علائم کلينيکی حادی را نيز در مجاورت محل نصب خود سبب نمی گردد. البته بايد توجه داشت که از سطحی تقريبا صيقلی و سرعت جداکننده گی کم برخوردار است و اين خود عاملی است. با توجه به جداول حاصل بايد گفت که هيچ يک از جداکننده ها موجب تجمع ميکروب بخصوصی نمی گردد. بلکه تفاوت موجود تنها در تعداد ميکروبهای تجمع يافته است و کل نتايج بشرح زير است: 1) Elastic Sep موجب بيشترين تجمع ميکروبی شده و علائم حاد کلينيکی دارد. 2) Elastic Sep در درجه دوم از نظر تجمع ميکروبی و علائم کلينيکی قرار دارد. 3) Crassline or Silk Lig در درجه سوم از نظر تجمع ميکروبی و علائم کلينيکی قرار دارد. 4) Brass Wire بهترين جداکننده از نظر تجمع ميکروبی و نداشتن علائم حاد کلينيکی است.