اوريون بيماری حاد مسری، خودبخود محدود شونده، خوش خيم و با درصد بسيار بالا و نهايتا مرگ و مير بسيار اندک است. با نمای کلاسيک و بالينی در اکثر موارد بيماری همراه با ازدياد حجم دردناک غده بزاقی پاروتيد (بناگوشی) است. زمانی طولانی، بيماری به عنوان بيماری اختصاصی غده بزاقی شناخته می شد و بر همين اساس آن را پاروتيت اپيدميک ابتلای محدود و لوکال غده پاروتيد می ناميدند. عامل مولد ويروس است که بيشتر کودکان و نوجوانان را مبتلا می کند، علاوه بر غده بزاقی اعضای مختلف بدن، نظير بيضه ها، تخمدانها، سيستم اعصاب مرکزی، پانکراس، قلب، کليه، تيروئيد و غيره را نيز آلوده می کند. نهايتا در تحقيقات انجام يافته مشخص شد که اين بيماری محدود به غدد بزاقی نبوده بلکه عکس العملهای عمومی و ژنراليزه در بدن می باشد که پاروتيت فقط نمای شايع کلينيکی بيماری اين عفونت می باشد. در بررسی و تحقيق انجام يافته بر روی 21 مورد بيمار که در بيمارستان امام تحت نظر بودند نتايج حاصله با يافته های مختلف مراکز علمی بين المللی مطابقت دارد مگر در مورد درصد مبتلايان که احتمالا ناشی از عدم واکسيناسيون همه گير در ايران می باشد.