| مقدمه: در بين باکتری های موثر در عفونت های بيمارستانی، جنس استافيلوکوکوس ها از جايگاه خاصی برخوردار می باشند. متاسفانه حدود 90% از سويه های استافيلوکوکسی جدا شده از عفونت های بيمارستانی به پنی سيلين مقاوم هستند و ميزان مقاومت اين سويه ها به پنی سيلين های صناعی مقاوم به بتالاکتاماز مانند متی سيلين و اگزاسيلين نيز رو به فزونی می باشد. از اين رو درمان چنين عفونت هايی مشکل بوده و شناسايی سريع اين عوامل در درمان اهميت دارد. مواد و روش ها: تعداد 85 سويه استافيلوکوکسی کواگولاز منفی و 70 سويه کواگولاز مثبت از بيماران بستری در بيمارستان های دکتر شريعتی و مرکز طبی کودکان جدا گرديد و با روش ديسک ديفيوژن مطابق روش استاندارد NCCLS تعيين حساسيت شدند و سپس با نتايج حاصل از واکنش PCR جهت جستجوی ژن mec A مورد مقايسه قرار گرفتند. يافته ها: براساس نتايج بدست آمده 62 سويه استافيلوکوکسی کواگولاز منفی (72.9%) و 27 سويه استافيلوکوکسی کواگولاز مثبت (38.6%) با روش ديسک ديفيوژن نسبت به اگزاسيلين مقاوم بودند اما در روش PCR، شصت و سه سويه استافيلوکوکسی کواگولاز منفی (74%) و 28 استافيلوکوکسی کواگولاز مثبت (40%) دارای ژن mec A بودند. نتيجه گيری و توصيه ها: در مطالعه مذکور، روش ديسک ديفيوژن در مقايسه با PCR (بعنوان Gold standard) برای شناسايی استافيلوکوکسی کواگولاز منفی دارای حساسيت 96.28%، ويژگی 95.54% و دقت 94.74% و برای استافيلوکوکسی کواگولاز مثبت دارای حساسيت 92.58%، ويژگی 97.16% و دقت 95.17% بود. می توان گفت روش های فنوتيپی مانند ديسک ديفيوژن بعلت اينکه تحت اثر شرايط محيط رشد باکتری قرار می گيرند در مقايسه با روش های ژنوتيپی مانند PCR در جستجوی ژن mec A، حساسيت و ويژگی پايين تری هستند و قادر نيستند 100% سويه های استافيلوکوکسی مقاوم به متی سيلين را شناسايی کنند. |