1382/6/10، جلد ۶۱، شماره ۶، صفحات ۴۵۰-۴۵۶
عنوان فارسی مقايسه اثرات هموستاتيک اتوترانسفوزيون و ترانس آمين در جراحی بای پس کرونر قلب، بيمارستان شريعتی، ۱۳۸۰
چکیده فارسی مقاله

مقدمه: يکی از مشکلات رايج بعد از اعمال جراحی قلب، بروز سندرم های هموراژيک می باشد که علاوه بر افزايش نياز به تزريق خون آلوژنيک و فرآورده های آن، موجب طولانی شدن مدت بستری بيمار در بيمارستان بعلت بروز عوارض جراحی نيز می گردد. اقدامات متعددی جهت کاهش بروز سندرم های هموراژيک بعد از جراحی بعمل آمده است.

مواد و روش ها: در اين مطالعه، اثرات هموستاتيک اتوترانسفوزيون و ترانس آمين در جراحی های بای پس کرونر قلب با استفاده از پمپ بر روی 200 بيمار بصورت آينده نگر، تصادفی و Double-blind مورد بررسی قرار گرفته است. در يک گروه اتوترانسفوزيون و در گروه دوم بيماران ترانس آمين تزريق شده است.

يافته ها: ميانگين حجم کلی درناژ در گروه اول cc 200±1100 و در گروه دوم cc 200±550 بود که تفاوت معنی دار (P<0.01) است. هفتاد و دو درصد بيماران گروه اول و 65% بيماران گروه دوم ترانسفوزيون شده اند. ميزان تزريق خون کامل در گروه اول 2.82 واحد به ازای هر بيمار ترانسفوزيون شده در مقايسه با 1.93 واحد به ازای هر بيمار ترانسفوزيون شده بوده است (P<0.01) و ميزان تجويز FFP در گروه اول و دوم بترتيب 3.08 و 2.38 به ازای هر بيمار ترانسفوزيون شده است. اختلاف بارز در مدت زمان بستری در ICU مشاهده می شود که در گروه اول متوسط 1.2 روز و در گروه دوم 0.8 روز است (P<0.01). مدت بستری در بيمارستان نيز در گروه اول حدود 7 روز و در گروه دوم 6 روز بوده است. عوارض عمل جراحی از قبيل خونريزی منتج به جراحی مجدد، نارسايی گذرای کليه و آمبولی ريه در گروه دريافت کننده اتوترانسفوزيون مشاهده گرديد.

 نتيجه گيری و توصيه ها: باتوجه به قيمت ارزان ترانس آمين و کارآيی بالای آن توصيه می شود، از اين دارو در اعمال جراحی بزرگ بخصوص جراحی قلب جهت کاهش عوارض جراحی و نياز به ترانسفوزيون استفاده شود که البته همچنين مدت زمان بستری بيمار نيز در ICU بيمارستان کاهش می يابد که از نظر اقتصادی Cost-efficacy با ارزش می باشد.

کلیدواژه‌های فارسی مقاله
عنوان انگلیسی Comparison Of Effects Of Autotransfusion And Tranexamic Acid On Post Cardiopulmonary Bypass Bleeding
چکیده انگلیسی مقاله The aim of this study was to compare the effects of intraoperative autotransfusion and tranexamic acid on post-operative bleeding and need for allogeneic transfusion.
Materials and Methods: In a prospective, randomized study, 200 patients undergoing CABG allocated into two groups:
□ AT group = 100 patients received 1-2 units (300-450cc) autologous blood after termination of CPB D TX group = 100 patients received tranexamic acid, 15mg/kg before the injection of heparin and 15mg/kg after protamin injection Postoperative bleeding, transfusions, complications, ICU stay and hospital stay were recorded.
Results: The postoperative bleeding was lower in TX group (600 ml) than in AT group (1100 ml) (P <0.001). The rates of transfused patients in AT and TX groups were 72% and 65%. Patients in the AT group received more whole blood (2.82 units per patient vs. 1.93 units in TX group) (P<0.01). The numbers of FFP units administered per patient in AT and TX groups were 3.08 and 2.38 (P <0.01). In TX group, ICU stays and hospital stays were 0.8, 5.4 days (vs. 1.2s, 6.7days in AT group). In AT group, there were 2 transient renal dysfunctions and two re-operations. There was no difference between all groups regarding to neurological dysfunction and coagulopathy. There is no hospital mortality in all groups.
Conclusion: Tranexamic acid in comparison with intra-operative autotransfusion effectively reduces postoperative complications and allogeneic transfusions in CABG. In addition this technique due to shorter ICU and hospital stay is cost- effective.


 
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Autotransfusion,Postoperative bleeding
نویسندگان مقاله 18731---18732---18733---
نشانی اینترنتی http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-1153&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده General
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات