| چکیده فارسی مقاله |
مقدمه: باتوجه به پيشرفت در رشته های جراحی و اقدامات کلينيکی تهاجمی (Invasive) در سال های اخير و افزايش نياز به مصرف خون از يک طرف و محدوديت در تامين اين نياز از سوی ديگر، همچنين افزايش شيوع انتقال عفونت های ويروسی از طريق خون در قرن اخير توجه را به استفاده از خون های اتولوگ بجای استفاده از خون همولوگ معطوف ساخته است. اين مطالعه به بررسی مقايسه ای استفاده از خون اتولوگ و همولوگ می پردازد. مواد و روش ها: 208 بيمار در فاصله تيرماه 1379 لغايت فروردين ماه 1380 در بخش جراحی قلب بيمارستان امام خمينی تهران تحت عمل جراحی قلب قرار گرفتند. در 104 بيمار قبل از شروع بای پس قلبی-ريوی با (CPB: Cardio-pulmonary bypass) و قبل از تزريق هپارين يک يا چند واحد خون از هر بيمار گرفته می شد و بعد از خاتمه CPB و تزريق پروتامين مجددا به بيمار تزريق می شد (گروه اتولوگ) و 104 بيمار ديگر بطور روتين تحت عمل جراحی قرار می گرفتند (گروه شاهد). يافته ها: ميانگين سنی گروه اتولوگ 8.6±55.9 سال و گروه همولوگ 9.3±56.6 سال بود (P=NS). از نظر جنس گروه اتولوگ شامل 73 مرد و 31 زن و گروه همولوگ شامل 79 مرد و 25 زن بود (P=NS). از نظر نوع عمل جراحی (بای پس کرونر، ترميم يا تعويض دريچه قلبی، اعمال جراحی مادرزادی) تفاوت قابل توجهی بين دو گروه نبود. از نظر ريسک فاکتورها که شامل سيگار کشيدن، سابقه فاميلی قلبی، هيپرليپيدمی، ديابت قندی، نارسايی کليه، هيپرتانسيون، سابقه سکته مغزی و سابقه انفارکتوس قديمی بود دو گروه با يکديگر مشابه بودند و اختلاف آماری قابل توجهی نداشتند. همچنين از نظر شدت آنژين صدری براساس معيار CCS، انجام عمل جراحی اورژانس، تعداد سيستم های درگير کرونر قلب، مدت زمان بای پس قلبی-ريوی (CPB)، مدت زمان کلامپ آئورت، استفاده از شريان توراسيک داخلی (Internal mammary artery) و تعداد گرافت های زده شده بين دو گروه تفاوت قابل ملاحظه ای بچشم نمی خورد. بعد از عمل جراحی ملاحظه شد که متوسط حجم خونريزی در 24 ساعت اول بعد از عمل در گروه اتولوگ 548 سی سی و در گروه همولوگ 803 سی سی بود (P=0.003). همچنين نياز به انجام عمل جراحی بجهت کنترل خونريزی در گروه اتولوگ 2 مورد (18%) و در گروه همولوگ 9 مورد (86%) بود (P=0.002). از نظر بروز عفونت زخم و مدياستينيت، نارسايی کليه، نياز طولانی مدت به ونتيلاتور، حوادث حاد عروقی مغزی، نياز به استفاده از (IABP: Intra ortic balloon pump) و مدت اقامت در ICU و بيمارستان دو گروه تفاوت قابل توجه آماری نداشتند. ميانگين مدت زمان جدا شدن بيماران از ونتيلاتور (Extubation) در گروه اتولوگ 10.2 ساعت و در گروه همولوگ 14.8 ساعت بود (P=0.001). از نظر حجم خونريزی حين عمل جراحی نيز دو گروه تفاوت قابل ملاحظه ای نداشتند. نتيجه گيری و توصيه ها: در اين مطالعه استفاده از خون اتولوگ و همولوگ در اعمال جراحی قلب مورد مقايسه قرار گرفت و مشخص شد که استفاده از خون های اتولوگ علاوه بر آنکه روشی کاملا مطمئن می باشد از طرف ديگر روشی موثر (Effective) نيز می باشد. زيرا با استفاده از اين روش ميزان خونريزی بعد از عمل و نياز به انجام عمل جراحی مجدد جهت کنترل خونريزی و همچنين مدت زمان نياز به ونتيلاتور بعد از عمل کاهش می يابد. |
| چکیده انگلیسی مقاله |
Preoperative autologous blood donation is commonly used to reduce exposure to homologous blood transfusions among patients undergoing elective cardiac surgery. The aim of this study was to evaluate the effect of autologous transfusion on patients' hematocryte value, intra and postoperative blood loss, hospitalization time, the development of infective complications and other factors. Materials and Methods: Between June 2001 to April 2002, 208 patients were underwent cardiac surgery in cardiac surgery ward in Imam Khomeini Medical Center. One or more blood units donate from 104 Patients before cardiopulmonary bypass and heparin injection, and transfused to them after CPB and Protamin injection (autologous Group, group 1). 104 patients underwent cardiac surgery routinely (control group, group 2).
Results: Mean of age was 55.9±8.6 in group 1 and 56.6±9.3 in group 2 (P=NS). 73 male and 31 females were in group 1 and 79 males and 25 females were in group 2 (P=NS). Smoking, familial history, hyperlipidemia, diabetes mellitus, renal failure, hypertension, stroke, and history of myocardial infarction was similar in two groups.
Severity of angina, urgency operation, number vessels disease, duration of cardiopulmonary bypass, duration of aortic cross clamp time, use of internal thoracic artery graft, and number of grafts was similar in both groups. Mean of bleeding post operation was 548 cc in group 1 and 803 cc in-group 2 (P=0.003). Bleeding that need to operation was 1.8% in group 1 and 8.6% in group 2 (P=0.002). Wound infection, mediastinitis, renal failure, ventilatory prolonged, stroke, need to Intra-aortic Balloon Pump (IABP), intraoperative bleeding, and hospital stay was similar in both groups. Mean of extubationt time was 10.2 hours in group 1 and 14.8 hours in group 2 (P=0.001).
Conclusion: Preoperative and intra-operative donations are safe and continue to contribute uniquely to blood conservation, providing important options in comprehensive blood conservation programs in current pediatric open-heart surgery.
|
