روش ‌بررسی: تعداد 170 ايزوله پسودوموناس آئروژينوزا جدا شده از بيماران سوختگی به روش بيوشيميايی تعيين هويت، سپس الگوی مقاومت آنتی‌بيوتيکی آن‌ها به روش کايربی بوئر تعيين گرديد. سويه‌های توليدکننده متالوبتالاکتامازبه روش Etest MBL شناسايی شدند و برای تشخيص ژن blaVIM از روش PCR استفاده گرديد.

يافته‌ها: مقاومت به آنتی‌بيوتيک‌های ايمی‌پنم، کاربنی‌سيلين، آميکاسين، توبرامايسين، تيکارسيلين، پلی‌ميکسين B، کليستين سولفات (μg10) و کليستين سولفات (μg25) به‌ترتيب 9/52%، 7/74%، 7/81%، 2/88%، 7/84%، 10%، 1/34%، 3/28% بود. از بين اين ايزوله‌ها 10 ايزوله (1/11%) (از 90 ايزوله مقاوم به ايمی‌پنم) توليد‌کننده آنزيم متالوبتالاکتاماز به روش Etest MBL بودند. تمام 10 سويه نسبت به پلی‌ميکسين B و کليستين حساس بودند و نسبت به بقيه آنتی‌بيوتيک‌ها مقاومت نشان دادند. با انجام آزمون PCR تمام سويه‌هايی که توسط Etest MBL مثبت شدند توسط PCR تاييد گرديدند و همگی حامل ژن blaVIM-1 بودند.

نتيجه‌گيری: اين مطالعه نشان‌دهنده افزايش روند مقاومت آنتی‌بيوتيکي پسودوموناس آئروژينوزا به سبب توليد آنزيم متالوبتالاکتاماز می‌باشد. لذا با توجه به اهميت بالينی اين سويه‌های مقاوم در بيمارستان مورد مطالعه، شناسايي سريع ارگانيسم‌های توليد‌کننده اين آنزيم‌ها و به‌کارگيری ابزارهای مناسب کنترل عفونت جهت جلوگيری از انتشار بيشتر اين ارگانيسم‌ها ضروری است.