1389/10/11، جلد ۶۸، شماره ۱۰، صفحات ۶۱۸-۶۲۳

عنوان فارسی اثرات آلوپورينول بر بهبود اختلال عملکرد دياستولی در بيماران مبتلا به هيپراوريسمی و بيماری کليوی مرحله انتهايي   
چکیده فارسی مقاله زمينه و هدف: نقش راديکال‌های آزاد اکسيژن در ايجاد پاتولوژی‌های مختلف قلبی شناخته شده است. تاثير آلوپورينول به عنوان يک مهارکننده گزانتين اکسيداز در کاهش توليد راديکال‌های آزاد و بهبود روند‌های پاتولوژيک قلبی مورد توجه قرار گرفته و مطالعات حيوانی تاثير آن را در بهبود ديلاتاسيون، هيپرتروفی و فيبروز بطن چپ و نيز قدرت انقباضی ميوکارد نشان داده‌اند. هدف از اين مطالعه، ارزيابی اثرات آلوپورينول در بهبود اختلال عملکرد دياستوليک در بيماران مبتلا به بيماری کليوی مرحله انتهايی (ESRD) و هيپراوريسمی است.

روش بررسی: يک مطالعه مداخله‌ای آينده‌نگر بر روی 28 بيمار (19 مرد و 9 زن) مبتلا به ESRD و هيپراوريسمی انجام گرفت و در پايان يک ماه درمان با آلوپورينول (mg100روزانه)، شاخص‌های اکوکارديوگرافيک مربوط به اختلال عملکرد دياستوليک با شاخص‌های متناظر در ابتدای دوره درمان مقايسه شد.

يافته‌ها: ميانگين سطح اسيد اوريک بيماران mg/dl7/5±0/96 و ميانگين کسر جهشی (EF) بيماران قبل و بعد از مطالعه به ترتيب 8/9%±28/44% و 7/9%±64/44% بود (فاقد تغيير معنی‌دار). تنها دو شاخص زمان انقباض ايزوولميک (IVCT) و موج A معکوس (A reversal) کاهش معنی‌دار با مقدار p معادل 028/0 و 012/0 (به ترتيب) داشتند. تفاوت معنی‌داری بين درجه‌بندی‌ شدت اختلال عملکرد دياستوليک، قبل و بعد از درمان با آلوپورينول وجود نداشت.

نتيجه‌گيری: بهبود معنی‌دار حاصل در برخی از شاخص‌های مورد بررسی، فقط در گروه مردان (و نه زنان) تکرار شد که اين موضوع می‌تواند حاکی از پاسخ بهتر مردان (در قياس با زنان) به آلوپورينول باشد. افزايش مدت درمان، انتخاب بهتر بيماران با کسر جهشی دارای توزيع نرمال (و گنجاندن بيمارانی که شدت اختلال دياستوليک بيشتری در ابتدای مطالعه داشته باشند) و نيز تکرار مطالعه در بيماران هيپراوريسميک غيردياليزی می‌تواند به حصول نتايج دقيق‌تری منجر شود.

کلیدواژه‌های فارسی مقاله آلوپورينول,هيپراوريسمی,اختلال عملکرد دياستوليک,بيماری مرحله انتهايی کليه

عنوان انگلیسی Allopurinol effects on diastolic dysfunction in ESRD patients with hyperuricemia
چکیده انگلیسی مقاله Background: The role of reactive oxygen species (ROS) in the pathogenesis of different cardiac diseases has been documented. Recently, effect of allopurinol in decreasing the production of ROS and improving cardiovascular pathogenesis has come into scientific interest. Animal studies have documented the benefit of allopurinol in improving left ventricular dilatation, hypertrophy and fibrosis, and myocardial contractility and in the prevention of systemic vasoconstriction. The aim of this study was to evaluate the effect of allopurinol in improving diastolic dysfunction in ESRD patients with hyperuricemia.
Methods: This was an interventional study on 28 patients (19 males and 9 females) with ESRD and hyperuricemia. At the end of a one-month course of allopurinol therapy (100 mg daily), echocardiographic indices of diastolic dysfunction were measured and compared to the baseline indices.
Results: The mean level of uric acid was 7.5±0.96 mg/dl. The mean EF before and after the study were %44.28±%9.8 and %44.64±%9.7, (no significant difference), Respectively. The two indices of IVCT and A reversal were shown to have significant improvement after therapy (p=0.028 and 0.012, respectively). The grading of diastolic dysfunction didn't improve significantly after treatment with allopurinol.
Conclusion: Significant improvement in some of studied indices, reproduced only in male subgroup of patients that might be related to a better response of males to allopurinol, however, a longer course of treatment may result in more favorable responses. Better patient selection in terms of "EF"s with normal distribution and repeating the study in non-dialysis hyperuricemic patients may result in more accurate information.

کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Allopurinol,hyperuricemia,diastolic dysfunction,ESRD

نویسندگان مقاله 18916---18917---18918---18919---18920---18921---

نشانی اینترنتی http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-307&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده General
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات