1387/9/11، جلد ۶۶، شماره ۹، صفحات ۶۸۸-۶۹۱

عنوان فارسی گرانولوم ائوزينوفيليک پوستی در کودک شش ماهه ارجاع شده به بخش راديوتراپی بيمارستان شفا- کرمان: گزارش موردی
چکیده فارسی مقاله زمينه و هدف: بيماری هيستيوسيتوزيس لانگرهانس يک گروه از اختلال پروليفراسيون سلول‌های لانگرهانس منتقل شده از مغز استخوان و ائوزينوفيل‌های بالغ است و شيوع آن 2-5/0 در 100000 بچه در سال است و بروز آن بستگی به سن دارد. در بچه‌های زير دو سال بيماری بيشتر از نوع سيستميک است و همچنين می‌تواند به‌صورت ضايعات منفرد استخوانی يا ضايعات لوکال پوستی به‌صورت ماکول، پاپول و وزيکول بروز کند. پاتوژنز آن نامشخص است و ميزان بقاء کلی در کودکان زير دو سال و افرادی که اختلال عملکرد ارگان‌ها دارند نسبت به سايرين پائين‌تر است.

معرفی بيمار: اين گزارش يک مورد از بيماری منفرد پوستی در ناحيه پوست تمپورال در يک کودک شش ماهه است که دو نوبت تحت عمل جراحی قرار گرفته است و به‌دليل عود در فاصله کوتاه، بيمار کانديد درمان راديوتراپی موضعی گرديد.

نتيجه‌گيری: در پی‌گيری انجام‌شده در اين بيمار پاسخ مطلوب به راديوتراپی مشهود است و با توجه به دوز پائين راديوتراپی و عدم وجود عوارض با اين دوز در موارد عود موضعی، راديوتراپی موثر است.

کلیدواژه‌های فارسی مقاله رادیوتراپی،عود،بیماری هیستیوسیتوزیس لانگرهانس

عنوان انگلیسی Local Langerhans cell histiocytosis (eosinophilic granuloma) in a six-month baby: a case report
چکیده انگلیسی مقاله

Background: Langerhans cell histiocytosis (LCH) is a group of idiopathic disorders characterized by the proliferation of specialized bone marrow-derived Langerhans cells and mature eosinophils. The estimated annual incidence ranges from 0.5-2 cases per 100,000 persons per year. The pathogenesis of LCH is unknown. The prevalence of LCH seems to be higher among whites and males. The most common complaints at presentation are those related to bone lesions. Treatment consists of surgery, chemotherapy and radiotherapy alone or in combination. The age of onset varies according to the variety of LCH. Solitary lesions may occur in bones or skin. Cutaneous lesions present with firm, painless papulonodules or vesicles.

Case report: This six-month-old baby presented with firm papulonodules on her temporal skin, but fortunately her other organs were healthy. She underwent two surgeries, separated by a one-month interval. Due to local recurrence after a short period of time, she underwent a 10-Gy dose of radiation. Her response proved good during follow-up.

Conclusion: Radiotherapy is good for controlling local recurrence in LCH, with few sequelae related to treatment.

کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Rdiation,recurrence,langerhans cell histiocytosis (LCH)

نویسندگان مقاله 19155---19156---19157---19158---

نشانی اینترنتی http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-551&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده General
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات