تعيين ويژگی‌های اپيدميولوژيک نوجوانانی که اقدام به مسموميت عمدی کرده، به تنها بيمارستان‌ تخصصی- ارجاعی مسموميت در تهران مراجعه نموده يا ارجاع شده بودند.

روش بررسی: در اين پژوهش که توسط مرکز تحقيقات تروما و جراحی سينا در بيمارستان لقمان انجام شد تمام موارد مسموميت حاد در فاصله زمانی ارديبهشت تا آذر ماه 1382، وارد اين مطالعه مقطعی شدند. گروه سنی نوجوانان، از 13 تا 19 سال در نظر گرفته شد و اطلاعات آنها جهت اين مقاله مورد استفاده قرار گرفت. تحليل داده‌ها با نرم‌افزارهای آماری 8 STATA وSPSS ويراست 13 به انجام رسيد.

يافته‌ها: از 9203 مورد مسموميت عمدی، 5/28 %، نوجوان بودند (2626 نفر) نسبت دختر به پسر، 20/2 بود. 8/86% مجرد و 7/55%، دانش‌آموز و اغلب موارد شهرنشين بودند. مجموعاً مصرف 4859 مورد دارو يا سم، گزارش شد (ميانگين 85/1 برای هر نفر). بين ميانگين سنی پسران و دختران، اختلاف آماری معنی‌دار وجود داشت، در حالی که از نظر سابقه اختلالات جسمی و روانی، دو جنس، تفاوت معنی داری نداشتند. اکثريت بيماران، سابقه ای از اقدام به خودکشی قبلی نداشته‌اند.

نتيجه‌گيری: برتری عددی دختران در اقدام به مسموم کردن خود، ديده می‌شود. با وجود اين، پسران در سن پايين‌تری اقدام به مسموم‌سازی خود کرده بودند. فراوانی اختلالات روانی در نوجوانان مورد مطالعه کم تر از فراوانی آن درجمعيت عام بود که می تواند به دليل شيوع کم‌تر اين اختلال در آن ها بوده يا به خاطر برآورد کم تر از حد واقعی باشد. مسئله مهم، لزوم انجام مراقبت‌های روان پزشکی برای کسانی است که اقدام به مسموميت عمدی (خودکشی) می‌کنند. اين مراقبت‌ها بايد مبتنی بر ارزيابی‌های مناسب پايه‌ای افراد و متناسب با نيازهای آن‌ها باشد.