| زمينه و هدف: آسيب تاندونهای فلکسور دست مشکلی پيش روی جراحان است که برای آن روشهای متفاوتی وجود دارد که از اين ميان روش pull out میباشد که با وجود مزايای فراوان دارای اشکالاتی در ساختار میباشد. آنچه در تکنيکهای مختلف مشترک میباشد، اين است که پس از انجام اين روش بايد برای مدتی انگشت ترميم شده را بیحرکت کنيم تا خطر پارگي تاندون از ناحيه گره با شروع حرکت بهحداقل برسد. از طرف ديگر بیحرکتی در انگشت منجر به ايجاد چسبندگی در تاندون بهعنوان يکی از مهمترين عوامل عدم موفقيت ترميم تاندون شناخته شده است. از اين رو در اين مطالعه با ارائه تکنيکی جديد سعی در اصلاح اشکالات شده است. روش بررسی: 80 انگشت را که با آسيبهای متفاوت از جمله پارگی در زون يک فلکسورها، بعضی از پارگیهاي تاندون فلکسور در زون دو، گرافت تاندونی بهصورت يک يا دو مرحله، تحت جراحی با تکنيک جديد قرار داديم. در اين گره تاندونی مسير اعمال نيرو عمود بر مسير تاندون بوده و اضافه بر آن، اين گره، تاندون را در اطراف در بر میگيرد و لذا با کشيده شدن نخ گره، گره محکمتر میشود. يافتهها: نتيجه از لحاظ پاسخ به pull out 97% خوب و 3% ضعيف و همچنين نتيجه جراحی (عملکرد بيماران) 9/23% عالی، 2/52% خوب 9/17% متوسط و 6% ضعيف بود. نتيجهگيری: با توجه به نتايج قابل قبول بهدست آمده میتوان برای بيمار بعد از جراحی حرکات فعال و غير فعال را سريعتر شروع نمود. برای تکميل نتيجه مطالعه بهتر است در مطالعاتی ديگر اين روش جراحی جديد با روشهای قديمی مقايسه شود. همچنين در مطالعات بيومکانيک میتوان قدرت اين گره را مورد ارزيابی قرار داد. |