1391/6/11، جلد ۷۰، شماره ۶، صفحات ۳۴۰-۳۵۰

عنوان فارسی مقايسه تاثير اکسی‌توسين وريدی با ميزوپروستول رکتال در مرحله سوم زايمان بعد از القاء سقط طبی در سه ماهه دوم حاملگی
چکیده فارسی مقاله زمينه و هدف: القای سقط طبی در سه ماهه دوم حاملگی به دلايل مختلف می‌تواند صورت گيرد. سقط سه ماهه دوم می‌تواند عامل عوارض زيادی از جمله احتباس جفت و خون‌ريزی باشد. از داروهای متعددی از خانواده اکسی‌توسين، ارگوت‌ها و پروستاگلاندين‌ها جهت کنترل و بهبود شرايط مرحله سوم زايمان استفاده می‌شود. هدف اين مطالعه مقايسه کارايی اکسی‌توسين وريدی و ميزوپروستول رکتال در اداره مرحله سوم زايمان در ختم بارداری‌های سه ماهه دوم می‌باشد.
روش بررسی: در اين مطالعه کارآزمايی بالينی تعداد 80 نفر از زنان حامله بين هفته 14 تا 24 بارداری انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه مداخله با اکسی‌توسين وريدی شامل 20 واحد اکسی‌توسين در يک ليتر سرم نرمال سالين در طی يک ساعت و گروه gµ400 ميزوپروستول رکتال جهت کنترل مرحله سوم زايمان تقسيم شدند.
يافته‌ها: بر اساس نتايج اين مطالعه تعداد موارد احتباس جفت در گروه ميزوپروستول (سه نفر معادل 5/7%) به صورت معنی‌داری پايين‌تر از گروه اکسی‌توسين (10 نفر معادل 25%) بود (034/0P=). هم‌چنين ميانگين مدت زمان خروج جفت در گروه ميزوپروستول هم اختلاف معنی‌داری با گروه اکسی‌توسين داشته و پايين‌تر بود (به ترتيب 95/7 دقيقه در برابر 22/19 دقيقه، 015/0P=). ميزان افت هموگلوبين در دو گروه تفاوت معنی‌داری نداشت.
نتيجه‌گيری: بر اساس نتايج مطالعه ما استفاده از ميزوپروستول رکتال در مرحله سوم سقط سه ماهه دوم حاملگی، می‌‌تواند در مقايسه با اکسی‌توسين وريدی در کاهش تعداد موارد احتباس و کاهش مدت زمان خروج جفت موثر بوده اما تغيير چندانی در ميزان خون‌ريزی ناشی از سقط ايجاد نمی‌کند.

کلیدواژه‌های فارسی مقاله احتباس جفت,سقط طبی,پروستاگلاندين

عنوان انگلیسی Comparing intravenous oxytocin Vs. rectal misoprostol for third-stage management after second-trimester medically induced abortion
چکیده انگلیسی مقاله

Background: Induction of medical abortion during the second trimester of pregnancy is considered under certain medical conditions. Abortion in the second trimester of pregnancy could be accompanied by several side effects including hemorrhage and placenta retention. Several types of medications including oxytocin, ergots, and prostaglandins are used to control and optimize the third stage of labor and condition of delivery. The aim of this study was to compare the efficacy of intravenous oxytocin versus rectal misoprostol for the management of the third stage of labor during pregnancy termination.
Methods: In this randomized clinical trial, 80 pregnant women between 14 to 24 weeks of gestational age were randomly assigned into two intervention groups. Twenty units of intravenous oxytocin was used as the standard regimen and it was compared with 400 µg of rectal misoprostol to manage the third stage of labor.
Results: In this study, the frequency of placenta retention was significantly (P=0.034) lower in the misoprostol group (n=3, 7.5%) compared with oxytocin group (n=10, 25%). The average duration of placenta delivery was significantly lower in the misoprostol group (7.95 min Vs. 19.22 min, respectively; P=0.015). Decreases in hemoglobin concentration was not significantly different between the two groups.
Conclusion: Generally, management of the third stage of labor in second-trimester abortions could reach a better outcome, regarding lower risks of placenta retention and duration of delivery, if rectal misoprostol is administered instead of intravenous oxytocin.

کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله induced medical abortion,prostaglandin,retained placenta

نویسندگان مقاله 20059---20060---20061---

نشانی اینترنتی http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-102&slc_lang=fa&sid=fa
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده General
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات