در اين بررسی برای 55 بيمار به مدت شش سال بيهوشی در وضعيت نشسته انجام گرفته است زيرا جراح کمتر دسترسی به محل ضايعه دارد و موجب صدمه به نسوج اطراف آن می شود. جهت پيشگيری از افزايش بيشتر فشار داخل جمجمه در بيماران به علت وخامت حال عمومی يک هفته قبل از بيهوشی و عمل جراحی تومور، شنت ونتريکولوآتريال (ventriculoatrial) راست گذاشته شد و برای جلوگيری و اصلاح سقوط فشار خون بانداژ اندام تحتانی بعد از القای بيهوشی در موقع تغيير وضعيت از حالت طاقباز به حالت نشسته انجام شد. قبل از بيهوشی به منظور کنترل فشار وريدی و کشيدن هوا از دهليز راست در موارد آمبولی هوايی، دستگاه اندازه گيری فشار وريدی مرکزی که سر کاتتر آن در دهليز راست قرار می گيرد برای تمام بيماران گذاشته شد. پيش داروی (premedication) بيهوشی برای تمام بيماران آتروپين و پتيدين بوده و القای بيهوشی با تيوپنتون و سوکسينيل کولين و تنفس خودبخودی انجام گرفته که در موقع کرانيوتومی از تنفس کنترله با تزريق داروی شل کننده عضلانی غير دپلاريزان بکار رفته و برای ادامه بيهوشی از هالوتان و N2O استفاده شده است. با تمهيدات لازم در روش بيهوشی و دقت مراقبت جراح در موقع کرانيوتومی، آمبولی هوايی که تهديد کننده حيات بيمار می باشد رخ نداد و همه بيماران اين وضعيت را بدون سقوط فشار خون تحمل نموده و با حال عمومی خوب به بخش منتقل شدند.