| زمينه و هدف: هيپرتروفي بطن چپ Left Ventricular Hypertrophy (LVH) يکی از مهمترين علل مرگ و مير در گيرندگان پيوند کليه است و رگرسيون هيپرتروفی در بطن چپ يک هدف مهم در گيرندگان پيوند کليه میباشد. هدف پژوهش حاضر در يک مطالعه بالينی بررسی اثرات سيروليموس Sirolimus (SRL) و سيکلوسپورين بر LVH و مقايسه آنها میباشد.
روش بررسی: جمعيت مورد مطالعه بيماران دريافتکننده کليه در بيمارستان دکتر شريعتی تهران در سالهای 89-1388 میباشند. بيماران بر اساس نوع داروی ايمونوساپرسيو تجويز شده به دو گروه تقسيم شدند. گروه سيروليموس و سيکلوسپورين. شاخصههای اکوکارديوگرافی و بالينی آنها در ابتدا و پس از يکسال بررسی، ثبت و آناليز شد.
يافتهها: در مجموع 55 بيمار (33 نفر 60% مرد و 22 نفر 40% زن) بررسی شدند که 36 نفر آنها 5/65% در گروه (سيکلوسپورين) و 19 نفر آنها 5/34% در گروه (سيروليموس) طبقهبندی شدند. eGFR در گروه SRL از 7±713/53 به 2m73/1ml/min 6±05/54 رسيد، بهعلاوه ترشح پروتيين در ادرار در گروه SRL از 10±7/35 به h24/mg 9/7±7/33 رسيد که اين اختلاف معنیدار بوده و در گروه CNI از 11±86/36 به 8±19/36 رسيد. در ارتباط با دادههای اکوکارديوگرافی کاهش IVSD, PWD, LVMi, LVM بعد از پیگيری نسبت به حالت پايه در گروه SRL در مقايسه با گروه شاهد معنیدار بود (0/05>P). دادههای اکوکارديوگرافی EF, RWT, EDD, FS گروه SRL تفاوت معنیداری نسبت به گروه شاهد بعد از يکسال نداشت (0/05
نتيجهگيری: مطالعه حاضر اولين مطالعه در ايران با بررسی جزيي اکوکارديوگرافيک در مصرف SRL بهصورت مطالعه بالينی بوده که نشاندهنده اثرات کاهنده SRL بر LVH میباشد. |