اين تنگی ساب گلوت يک تنگی حنجره است که می تواند اکتسابی و يا مادرزادی باشد. ميزان شيوع خيلی کمی داشته ولی به علت عدم وجود يک روش قطعی درمانی، از مسائل مهم گوش و حلق و بينی است. شايعترين علت آن ترومای داخل حنجره توسط لوله تراشه می باشد. هدف از اين مطالعه، بررسی اتيولوژی و درمان تنگی ساب گلوت در بيمارانی است که با تشخيص اين بيماری از فروردين 1371 تا شهريور 1376، در بيمارستانهای امام خمينی و اميراعلم تهران بستری شده اند. روش مطالعه يک روش توصيفی است که بطور گذشته نگر با مراجعه به پرونده بيماران انجام گرديده است. تعداد 62 بيمار در اين مطالعه مورد بررسی قرار گرفت، که جوانترين بيمار 1/5 ساله و مسن ترين بيمار 76 ساله بود. بيش از 67% بيماران در گروه سنی زير 25 سال قرار داشتند. شايعترين علائم بيماری، استريدور و تنگی نفس بود. علل تنگی در همه گروههای سنی بدنبال لوله گذاری بوده است که اين لوله گذاری در 64/4% بيماران، بيش از 7 روز طول کشيده است. در همه بيماران بررسی اندوسکوپيک انجام شده بود که شايع ترين يافته پاتولوژيک، نسج گرانوله بود. 91 درصد بيماران تراکئوستومی شده بودند. 43/5 درصد بيماران آنتی بيوتيک و کورتون دريافت کرده بودند. در 48/3% بيماران عود مشاهده شد که بيشتر نسج گرانوله بدنبال لوله گذاری بود. با توجه به يافته های فوق بنظر می رسد در بيمارانی که تراکئوستومی طولانی دارند، بايستی تعويض مکرر لوله تراکئوستومی و کشت ترشحات آن مورد نظر قرار گيرد و برای پيشگيری از عفونت قبل و بعد از تراکئوستومی، آنتی بيوتيک به بيمار تجويز شود.