از ميان 708 بيمار که در طی يک سال (75/1/15 لغايت 76/1/14) در بخش مراقبتهای ويژه مرکز طبی کودکان بستری گرديدند، 100 بيمار (14%) هيپوناترمی (سديم خون < 130 ميلی اکی والان در ليتر) داشتند که از اين تعداد 62 نفر (62%) در بدو بستری و 38 نفر (38%) در طی بستری دچار هيپوناترمی شدند. از نظر تقسيم بندی، 7 بيمار (7%) هيپوناترمی کاذب، 49 بيمار (49%) هيپوناترمی يوولميک و 34 بيمار (34%)، هيپوناترمی هيپوولميک و 10 بيمار (10%) هيپوناترمی هيپرولميک داشته اند. در ميان 7 بيمار با هيپوناترمی کاذب، هيپرگليسمی در 6 مورد (85%) مشخص گرديد. شايع ترين علل هيپوناترمی يوولميک به ترتيب SIADH در 27 مورد (55%) و مسموميت با آب در 22 مورد (45%) در بين 49 بيمار يافته شد. در ميان 34 بيمار دچار هيپوناترمی هيپوولميک، افزايش دفع خارج کليوی سديم (62%) شايعترين علت اين گروه بوده که مهمترين علت آن نيز افزايش دفع سديم از دستگاه گوارشی بود. هيپوناترمی هيپرولميک منحصرا در بيماران در بدو بستری ديده شد که علل آن نارسايی کليه و ديگر حالات ادماتو بوده که هريک در نيمی از اين گروه مشخص گرديد. در مجموع 100 بيمار، شايعترين علل هيپوناترمی به ترتيب شامل SIADH با (27%)، مسموميت با آب (22%) و افزايش دفع خارج کليوی سديم (20%) بود.