|
|
1388/5/10، جلد ۶۷، شماره ۵، صفحات ۳۱۷-۳۲۵
|
|
|
| عنوان فارسی |
تحليل بقای بيماران مبتلا به سرطان معده با مدل کاکس: يک مطالعه پنج ساله |
|
| چکیده فارسی مقاله |
زمينه و هدف: سرطان معده، دومين سرطان شايع و دومين علت مرگ ناشی از سرطانها در سراسر دنيا شناخته شده است و در ايران آدنوکارسينوم معده کشندهترين نوع سرطان معده است و افراد دارای اين نوع سرطان طول عمر کوتاهتری نسبت به سايرين دارند. در اين مطالعه بقای مبتلايان سرطان معده که در بخش گوارش بيمارستان طالقانی تحت مداوا بودند، بررسی شد. روش بررسی: طی سالهای 85-1381، تعداد 291 بيمار با تشخيص سرطان معده در بيمارستان طالقانی که تحت درمانهای کموراديوتراپی و شيمیدرمانی قرار گرفتند بهصورت همگروه تاريخی مطالعه شدند. ميزانهای بقای اين بيماران و ارتباط آن با 12 عامل خطر ارزيابی شد. برای تجزيه و تحليل دادهها از روش ناپارامتری کاپلان- ماير، نيمه پارامتری مدل مخاطرات متناسب کاکس، آزمون منتل کاکس و تارون- واير استفادهشد. يافتهها: 1/70% از 291 بيمار بررسیشده، مرد و بقيه (9/29%) زن بودند و ميانگينسن در زمان تشخيص در بيماران مرد 26/62 و در زنان 32/59 سال بود. بيشتر بيماران (91/93%) مرحلۀ پيشرفته و متاستاتيک بودهاند. مدل مخاطرات متناسب کاکس نشان داد که سن در زمان تشخيص (039/0p=)، مرحلۀ پيشرفت سرطان (042/0p=) و نوع هيستوپاتولوژی (032/0p=) با طول عمر بيماران ارتباط معنیداری داشتهاند. نتيجهگيری: ميزان بقای پنجساله و ميانۀ زمان بقای مبتلايان به سرطان معده که تحت درمانهای شيمیدرمانی و کموراديوتراپی قرار گرفتند بسيار پايين است و بهنظر میرسد که يکی از دلايل مهم اين مسأله، تأخير در تشخيص باشد. اين امر، برنامهريزی مدون برای آموزش همگانی دربارۀ تشخيص و علايم خطر اوليه بيماری و انجام آزمايشات دورهای را گوشزد میکند. |
|
| کلیدواژههای فارسی مقاله |
سرطان معده،شیمیدرمانی، |
|
| عنوان انگلیسی |
Survival analysis of gastric cancer patients using Cox model: a five year study |
|
| چکیده انگلیسی مقاله |
Background: Gastric cancer is the second most common cancer and known as the second cause of death due to cancers worldwide. Adenocarcinoma is the most fatal cancer in Iran and a patient with this kind of cancer, has a lower lifetime than others. In this research, the survival of patients with gastric carcinoma who were registered at Taleghani Hospital, were studied. Methods: 291 patients with Gastric carcinoma who had received care, chemotherapy or chemoradiotherapy, at Taleghani Hospital in Tehran from 2002 to 2007 were studied as a historical cohort. Their survival rates and its relationship with 12 risk factors were assessed. Results: Of the 291 patients with Gastric carcinoma, 70.1 percent were men and others (29.9%) were women. The mean age of men was 62.26 years and of women was 59.32 years at the time of diagnosis. Most of patients (93.91%) were advanced stage and metastasis. The Cox proportional hazards model showed that age at diagnosis, tumor stage and histology type with survival time had significant relationships (p=0.039, p=0.042 and p=0.032 respectively). Conclusion: The five-year survival rate and median lifetime of gastric cancer patients who underwent chemotherapy or chemoradiotherapy are very low and seems that one of the important reasons for this situation is delayed diagnosis. The scheme of public education about the early warning signs of the disease and diagnosis and administration of periodic examinations is unavoidable. |
|
| کلیدواژههای انگلیسی مقاله |
Gastric cancer,chemotherapy,chemoradiotherapy,survival analysis,cox model |
|
| نویسندگان مقاله |
21651---21652---21653---21654--- |
|
| نشانی اینترنتی |
http://tumj.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-444&slc_lang=fa&sid=fa |
| فایل مقاله |
فایلی برای مقاله ذخیره نشده است |
| کد مقاله (doi) |
|
| زبان مقاله منتشر شده |
fa |
| موضوعات مقاله منتشر شده |
General |
| نوع مقاله منتشر شده |
|
|
|
|
برگشت به:
صفحه اول پایگاه |
نسخه مرتبط |
نشریه مرتبط |
فهرست نشریات
|