زمينه و هدف: درمان جراحی اندوکارديت دريچه تريکوسپيد شامل برداشتن دريچه، جايگزينی دريچه و استفاده از روشهای ترميمی میباشد. هدفمطالعه بررسی نتايج اعمال جراحی اندوکارديت تريکوسپيد میباشد.
روشبررسی: در يک مطالعه گذشتهنگر، 67 بيمار مبتلا به اندوکارديت عفونی تريکوسپيد که طی سالهای 86-1376 به بخش جراحی قلب بيمارستان امام خمينی ارجاع و انديکاسيون جراحی داشتند وارد شدند. بيماران به سه روش برداشتن دريچه بهتنهايی، جايگزينی دريچه و استفاده از روشهای ترميمی تحت درمان جراحی قرار گرفتند. پیگيری تمام بيماران از طريق اکوکارديوگرافی بوده است.
يافتهها: ميانگين سن بيماران 35/7±52/25 سال بود و 63/74% بيماران مذکر بودند. ترميم دريچه بيشترين نوع عملی بود کهصورت گرفته بود (72/56%). عمل مجدد بهصورت اورژانس در هشت بيمار (94/11%) صورت گرفت. موربيديتی پس از عمل در 36/28% موارد ديده شد و ميزان مورتاليتی 51/13% بود. 37 بيمار مراجعه منظم داشتند و پیگيری شدند. در دوران پیگيری اگرچه کسر جهشی EF و قطر انتهای دياستول بطن راست (EDRVD) و ابعاد بطن راست پساز عمل تغيير معنیداری نسبت به قبل از عمل نشان نمیدادند، ولی فشار شريان ريوی و شدت نارسايی دريچه تريکوسپيد پساز عمل کاهش يافته بود. کلاس عملکردی نسبت به قبل از عمل تغيير معنیداری نشان نداد.
نتيجهگيری: با توجه به اپيدميولوژی خاص مبتلايان اندوکارديت عفونی با نارسايی دريچه تريکوسپيد بهنظر میرسد تعويض دريچه در برخی بيماران بهتر از ترميم دريچه میباشد که شايد بهدليل خرابی شديد و فرم پيشرفته تخريب دريچه و عدم امکان ترميم مفيد باشد.
|