PTK) Phototherapeutic Keratectomy) يعنی استفاده از ليزر در درمان بيماريهای قرنيه. علت استفاده از ليزر در اين موارد به علت خصوصيت خاص ليزر اکسايمر است که می تواند دقيقا مقادير خاصی از نسج قرنيه را با ظرافت بسيار بردارد. PTK را می توان جايگزين روش های تهاجمی تر مانند پيوند قرنيه نمود. سه گروه از بيماران شامل کدورتهای قرنيه، سطح نامنظم قرنيه و اروزيونهای مکرر جهت PTK انتخاب می شوند. بيماران ايده ال جهت ليزر شامل اسکارهای هموژن (مثل ديستروفيها) و اسکارهای محدود به 100 ميکرون قدام قرنيه می باشند. در مطالعه حاضر مقايسه عمل 11 چشم مبتلا به اسکارهای قرنيه ناشی از ديستروفيهای ناشی از قرنيه، اسکار ناشی از عمل ناخنک، تراخم و سندروم اروزيون مکرر در سالهای 73 و 74 مورد بررسی قرار گرفته است. ميانگين سنی بيماران 32 سال بود. با استفاده از ليزر، ديد بدون تصحيح بيماران به طور ميانگين کمتر از يک خط و ديد با تصحيح بيشتر از 3 خط افزايش يافت. ميانگين ميزان افزايش هيپروپی 1/5 ديوپتر يک ماه بعد و 1 ديوپتر يک سال بعد از عمل بدست آمد و در تمامی بيماران کدورت قرنيه کاهش يافت. در 2 بيمار سيلندر بيش از يک ديوپتر ايجاد گرديد اما بطور ميانگين ميزان سليندر بيماران تغيير قابل توجهی ننمود. يک بيمار مبتلا به اروزيون مکرر که به هيچ درمانی پاسخ نداده بود تا يک سال بعد از عمل هيچ شکايتی نداشت. در طی مدت پيگيری بيماران، هيچ بيماری دچار کاهش ديد نشد و نيازی به اعمال جراحی پيوند پيدا نکرد.