استفاده از دستگاه تيشو اکسپندر (Tissue expander) در دهه اخير تحول چشمگيری در جراحی پلاستيک ايجاد کرده است. قبل از استفاده از دستگاه TE برای دفورميتی های ناشی از سوختگی از پيوند پوستی و يا فلاپ های دوردست استفاده می شد که هيچکدام نتايج بسيار خوبی نداشتند. درمان آلوپسی های ناشی از سوختگی جزو مشکلات درمانی در جراحی پلاستيک بود که با ابداع اين روش، آلوپسی های ناشی از سوختگی بخوبی مورد درمان قرار می گيرند. به تجربه دريافته ايم که تيشو اکسپندر را در دست ها و پاها نبايد استفاده کرد چون ريسک عوارض بسيار بالا می رود. محل انتخاب تيشو اکسپندر به نظر ما در درجه اول اسکالپ و بعد صورت، گردن و تنه می باشد. در تحقيق حاضر سعی شده که باتوجه به شيوع بالای دفورميتی های ناشی از سوختگی در ايران، استفاده از دستگاه تيشو اکسپندر در 130 بيمار مبتلا به دفورميتی های ناشی از سوختگی مورد تجزيه و تحليل قرار گيرد که اولين تحقيق و بررسی در نوع خود در ايران می باشد. متغيرهايی که مورد بررسی قرار گرفتند عبارت بودند از: جنس بيماران، گروه سنی، سطح تحصيلات، شغل، محل آناتوميک سوختگی، وسعت سوختگی ها، حجم تيشو اکسپندرهای مورد استفاده، محل مورد استفاده تيشو اکسپندر و عوارض.